آسیب شناسی کاهش انگیزه یادگیری دانش آموزان در محیط های آموزشی امروز

کاهش انگیزه یادگیری دانش آموزان در محیط های آموزشی امروز از چالش های اساسی نظام آموزش و پرورش محسوب می شود که پیامدهای آن در افت عملکرد تحصیلی، کاهش مشارکت آموزشی، تضعیف خودباوری و گسترش بی علاقگی نسبت به فعالیت های یادگیری آشکار می شود. هدف پژوهش حاضر، آسیب شناسی عوامل فردی، روان شناختی، آموزشی، خانوادگی، اجتماعی و فناورانه موثر بر کاهش انگیزه یادگیری دانش آموزان و شناسایی راهکارهای مناسب برای تقویت انگیزش تحصیلی است. روش تحقیق این مقاله به صورت توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات علمی معتبر انجام شده است. یافته های حاصل از تحلیل مبانی نظری نشان می دهد که اضطراب تحصیلی، خودکارآمدی پایین، فرسودگی شناختی، شیوه های تدریس غیرمشارکتی، ارزشیابی نمره محور، فشارهای خانوادگی و ضعف حمایت عاطفی از عوامل مهم تضعیف انگیزه یادگیری هستند. همچنین گسترش سرگرمی های دیجیتال، کاهش تمرکز، تغییر انتظارات دانش آموزان از آموزش و فاصله میان محتوای درسی و نیازهای واقعی زندگی، زمینه تشدید بی انگیزگی تحصیلی را فراهم می سازند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که کاهش انگیزه یادگیری پدیده ای چندبعدی بوده و نمی توان آن را صرفا به ویژگی های فردی دانش آموزان نسبت داد. تقویت احساس شایستگی، اصلاح شیوه های تدریس، توسعه ارزشیابی حمایتی، افزایش معناداری محتوای آموزشی و گسترش همکاری خانواده و مدرسه می تواند در بهبود انگیزش تحصیلی و پایداری مشارکت دانش آموزان در فرایند یادگیری نقش موثری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

انگیزه ، آسیب شناسی آموزشی ، خودکارآمدی تحصیلی ، محیط های یادگیری ، روان شناسی تربیتی