نقش تلفیق تفکر محاسباتی و هوش مصنوعی در تحول یادگیری ریاضی و ارتقای مهارت های استدلال نوین

تحولات بنیادین در فناوری های پردازشی و ظهور ابزارهای پیشرفته هوش مصنوعی، ساختارهای متداول نظام های آموزشی را با ضرورت بازنگری ماهوی و بنیادین روبه رو ساخته است. در میان تمام شاخه های علمی، دانش ریاضیات به مثابه شالوده تفکر استدلالی و زبان مشترک مدل سازی علمی، بیش از سایر رشته ها نیازمند دگرگونی در روش های درک و انتقال مفاهیم است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل عمیق و همه جانبه پیوند میان تفکر محاسباتی، سامانه های پردازش هوشمند و یادگیری ریاضی به رشته تحریر درآمده است. این مطالعه به روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مرور نظام مند شواهد و ادبیات پژوهشی انجام شده و چگونگی پیوند مفاهیم الگوریتمی، مدل سازی رقومی و بازخوردهای هوشمند را با ساختارهای شناختی یادگیرندگان بررسی می کند. داده های گردآوری شده و سنتز شواهد نشان می دهد که تلفیق شایستگی های تفکر محاسباتی (تجزیه مسئله، بازشناسی الگو، تجرید و طراحی الگوریتم) با بسترهای تعاملی هوش مصنوعی، فهم مفاهیم انتزاعی را از سطح حفظی به سطوح بالای تفکر تحلیلی هدایت می کند. همچنین این رویکرد به کاهش اضطراب حل مسئله، افزایش استقلال فکری و ارتقای مهارت در مدل سازی ریاضی می انجامد. بر پایه یافته ها، پیاده سازی این چارچوب نیازمند بازطراحی فرآیندهای یادگیری، ارتقای سواد دیجیتال و تجهیز بسترها برای عبور از محاسبات مکانیکی به استدلال خلاق است.

کلیدواژه ها:

تفکر محاسباتی ، هوش مصنوعی ، آموزش ریاضی ، استدلال الگوریتمی ، مدل سازی رقومی ، سازنده گرایی شناختی.