تلفیق هوش مصنوعی در درس کار و فناوری: تحولی در شایستگی های دیجیتال دانش آموزان

با ظهور عصر دیجیتال و تحولات شگرف ناشی از هوش مصنوعی، ساختار سنتی آموزش های مهارتی نیازمند بازنگری بنیادین و ساختاری است. درس حرفه و فن و کار و فناوری در دوره متوسطه اول، به عنوان دروازه ورود دانش آموزان به دنیای فنون و حرفه ها، ظرفیت فوق العاده ای برای ادغام با فناوری های نوین دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی امکان سنجی، تحلیل و ارزیابی اثربخشی تلفیق هوش مصنوعی و فناوری های دیجیتال در برنامه درسی حرفه و فن انجام گرفته است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی با رویکرد پیمایشی بوده و جامعه آماری شامل معلمان کار و فناوری و متخصصان فناوری آموزشی است. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد و آزمون های سنجش مهارت های دیجیتال بود. نتایج تحلیلی یافته ها نشان داد که تلفیق ابزارهای هوش مصنوعی و ساخت وساز دیجیتال تاثیر معناداری بر افزایش تفکر محاسباتی، مهارت حل مسئله و شایستگی های دیجیتال دانش آموزان دارد. تحلیل دقیق داده ها حاکی از آن است که Mean گروه آزمایش معادل ۴.۴۵ در برابر Mean گروه کنترل معادل ۲.۷۵؛ SD معادل ۰.۵۸؛ T value معادل ۹.۱۵؛ P value معادل ۰.۰۰۱ به دست آمده که تفاوت کاملا معناداری را نشان می دهد. همچنین یافته ها حاکی از آن است که موانعی نظیر ضعف زیرساخت های سخت افزاری، کمبود پهنای باند اینترنت و عدم دانش تخصصی معلمان، مهم ترین چالش های این تحول بنیادین هستند. در نهایت، راهکارهای عملیاتی جهت استقرار کارگاه های هوشمند در مدارس ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، کار و فناوری ، تفکر محاسباتی ، شایستگی های دیجیتال ، متوسطه اول