آموزش ضمن خدمت فرهنگیان

این پژوهش با رویکرد سنتزپژوهی کیفی و با هدف کاربردی، به تحلیل نظام آموزش ضمن خدمت معلمان پرداخته است. جامعه آماری شامل معلمان مقاطع مختلف تحصیلی شهرستان خرم آباد بوده و داده ها از طریق بررسی نظام مند مطالعات پیشین در پایگاه های معتبری مانند ScienceDirect، Scopus، Springer و الزویر جمع آوری شده اند. یافته های تحقیق نشان می دهد ۱۳۰ کد باز استخراج شده از مقالات در ۶۴ مضمون اصلی و ۴۲ مضمون فرعی غیرتکراری طبقه بندی گردید. این نتایج نشان می دهد نظام فعلی آموزش ضمن خدمت با سه چالش اساسی مواجه است: نخست، عدم تناسب محتوای آموزشی با نیازهای واقعی کلاس درس که توسط بیش از ۵۰ درصد معلمان مورد اشاره قرار گرفته است. دوم، ضعف در نظام ارزیابی که قادر به سنجش اثربخشی واقعی دوره ها نیست. سوم، نبود مشوق های کافی برای مشارکت فعال معلمان. از سوی دیگر، پژوهش نشان داد که بیش از نیمی از معلمان به ویژه نسل جوان، تمایل قابل توجهی به استفاده از روش های ترکیبی آموزش (حضوری-مجازی) دارند. تحلیل های انجام شده با روش فراترکیب، راهکارهای کلیدی را در سه سطح پیشنهاد می دهد: در سطح محتوایی، بازطراحی برنامه ها بر اساس نیازسنجی مشارکتی؛ در سطح روشی، استقرار سامانه های یادگیری ترکیبی هوشمند و در سطح ساختاری، طراحی نظام ارزیابی چندبعدی با تاکید بر سنجش انتقال یادگیری به محیط کلاس. این مطالعه با ترکیب یافته های کیفی و تحلیل های کمی، مدلی جامع ارائه می دهد که می تواند مبنای تحول در نظام آموزش ضمن خدمت قرار گیرد. نتایج نهایی تاکید می کنند که موفقیت این تحول مستلزم همراهی همه ذینفعان، از سیاستگذاران تا مجریان و معلمان است و می تواند به بهبود کیفیت آموزش در سطح ملی منجر شود.

کلیدواژه ها:

ارزیابی اثربخشی آموزشی ، آموزش ضمن خدمت معلمان ، سنتزپژوهی کیفی ، نیازسنجی مشارکتی ، یادگیری ترکیبی (حضوری-مجازی).