واکاوی مولفه های مدیریت منابع انسانی در ارتقای تاب آوری روانی آتش نشانان

حرفه آتش نشانی به عنوان یکی از مشاغل با ضریب خطر بالا، همواره با چالش های روانی ناشی از حوادث بحرانی و تروماهای شغلی روبروست. هدف از این پژوهش، واکاوی نقش مولفه های استراتژیک مدیریت منابع انسانی (HRM) در تقویت تاب آوری روانی در سه سطح فردی، تیمی و سازمانی است. در این مطالعه، بر اساس تحلیل یافته های پژوهشی و مدل های نوین تاب آوری (مانند سازمان های با قابلیت اطمینان بالا)، پنج مولفه کلیدی مورد تحلیل قرار گرفتند: «گزینش هوشمند» بر پایه ویژگی های شخصیتی سرسخت، «آموزش های پیش دستانه» با تمرکز بر ذهن آگاهی و مدیریت استرس، «حمایت سازمانی ادراک شده (POS)» از طریق رهبری حمایتی، «تعادل کار و زندگی» در بستر نظام های شیفت بندی، و «مدیریت تروما» از طریق پروتکل های تخلیه روانی پس از حادثه. یافته ها نشان می دهد که تاب آوری در آتش نشانی، صرفا یک ویژگی ذاتی نیست، بلکه مهارتی اکتسابی و ساختاری است که از طریق مداخلات هدفمند منابع انسانی تقویت می شود. نتایج حاکی از آن است که وجود جو حمایتی در ایستگاه و مداخلات روانی بهنگام (مانند جلسات دیبریفینگ)، به طور معناداری ریسک ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) را کاهش داده و نرخ پایداری عملیاتی را افزایش می دهد. در نهایت، این پژوهش تاکید می کند که برای دستیابی به سازمانی تاب آور، مدیریت منابع انسانی باید از رویکرد اداری صرف به سمت یک سیستم «پشتیبانی روانی-زیستی» حرکت کند تا بتواند پایداری سازمان را در مواجهه با عدم قطعیت ها و بحران های بزرگ تضمین نماید.

کلیدواژه ها:

تاب آوری روانی ، آتش نشانی ، مدیریت منابع انسانی (HRM) ، سازمان های پرخطر ، مدیریت تروما ، حمایت سازمانی.