تبیین پدیدار شناسی تجارب زیسته مربیان مراکز آموزشی اختلال طیف اتیسم

معلمان رکن اساسی در فرایند یاددهی- یادگیری هستند، لذا از تجربیات زیسته آنها میتوان اطالعات مفید و گران بهایی استخراج کرد. هدف اصلی از انجام پژوهش حاضر، فهم پدیدارشناسانه تجربه زیسته مربیان مراکز آموزشی اوتیسم بود. این پژوهش کیفی با استفاده از روش پدیدارشناسی اجرا شد. روش گردآوری اطلاعات استفاده از مصاحبه های نیمه ساختمند بود. بر این اساس، از بین مربیان دوره ابتدایی ۱۸ نفر بر اساس معیارهای ورود به پژوهش انتخاب شدند. تحلیل مصاحبه ها، با استفاده از الگوی کالیزی و روش تحلیل مضمون انجام شد. پس از استخراج موضوعی و طبقه بندی آنها، یافته ها در۵مقوله اصلی بایسته های مربیگری، امکانات آموزشی ودرمانی، تاثیر شغل در زندگی مربیان، چالش های فرهنگی اجتماعی ومهارت های یادگیری و۲۵ مضمون فرعی بود. ارتباط این مضامین اصلی و فرعی در اصل مقاله آورده شده است. واکاوی تجارب مربیان مراکز آموزشی اوتیسم نشان داد که این گروه به شیوه های مختلفی از این دانش آموزان تاثیر می پذیرند و قادرند تاثیرات مختلفی نیز بر آنها داشته باشند. بر این اساس می توان ازتجارب آنان جهت حل مسائل و مشکلات دانش آموزان، والدین و مربیان بهره برد.

کلیدواژه ها:

پدیدارشناسانه ، تجارب زیسته ، اختلال اوتیسم