پیش بینی گرایش به اعتیاد بر اساس تفکر ارجاعی، احساس ناکامی و خوددلسوزی در دانشجویان

پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی و از نوع گرداوری داده می باشد که با هدف کلی پیش بینی گرایش به اعتیاد بر اساس تفکر ارجاعی، احساس ناکامی و خود دلسوزی در دانشجویان به اجرا درآمده است . تعداد ۳۸۵ نفر از دانشجویان جامعه مذکور، برای پاسخگویی به ابزارهای پژوهش ابراز تمایل کردند و برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه گرایش به اعتیاد، پرسشنامه تفکر ارجاعی، پرسشنامه احساس ناکامی، پرسشنامه خود دلسوزی استفاده شد. داده های حاصل از پرسشنامه های این پژوهش با استفاده از روش های آمار توصیفی (همبستگی پیرسون) و استنباطی (رگرسیون چندگانه ) در قالب نرم افزار ۲۷SPSS تجزیه و تحلیل گردید. فرضیه اول : بین گرایش به اعتیاد و تفکر ارجاعی در دانشجویان رابطه وجود دارد. بر اساس نتایج بدست آمده فقط تفکر ارجاعی در سطح ۰۵/۰ رابطه ی مثبت و معناداری با گرایش به اعتیاددانشجویان دارد و مولفه های تفکر ارجاعی رابطه معناداری با گرایش به اعتیاددانشجویان داشتند. همچنین ۱/۲۷ درصد از تغییرات گرایش به اعتیاددانشجویان توسط متغیرتفکر ارجاعی قابل توضیح است . فرضیه دوم : بین گرایش به اعتیاد و احساس ناکامی در دانشجویان رابطه وجود دارد. بر اساس نتایج بدست آمده احساس ناکامی در سطح ۰۵/۰ رابطه ی مثبت و معنادار با گرایش به اعتیاددانشجویان دارد و مولفه های احساس ناکامی رابطه معناداری با گرایش به اعتیاددانشجویان داشتند. همچنین نتایج این فرضیه نشان داد که احساس ناکامی قابلیت پیش بینی گرایش به اعتیاددانشجویان را دارد.مقدار R^۲ نشان داد که۹/۱۹ درصد از تغییرات تمایل به اعتیاددانشجویان توسط مولفه های احساس ناکامی قابل توضیح است . فرضیه سوم : بین گرایش به اعتیاد و خود دلسوزی در دانشجویان رابطه وجود دارد. بر اساس نتایج بدست آمده خود دلسوزی و تمام مولفه های آن در سطح ۰۵/۰ رابطه ی منفی و معنادار با گرایش به اعتیاددانشجویان دارد. همپنین هر سه خرده مقیاس خود دلسوزی قادر به پیش بینی گرایش به اعتیاد دانشجویان است . مقدار R^۲ نشان داد که۹/۲۰ درصد از تغییرات تمایل به اعتیاددانشجویان توسط مولفه های خود دلسوزی قابل توضیح است .

کلیدواژه ها:

گرایش به اعتیاد ، تفکر ارجاعی ، احساس ناکامی ، خود دلسوزی