بررسی تاثیر حضور نیروهای آتش نشانی در صحنه حوادث بر ارتقای امنیت روانی و آرامش اجتماعی شهروندان در دوران تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی (۱۴۰۵-۱۴۰۴)

هدف: تجاوزات نظامی رژیم صهیونیستی و آمریکا در سال های ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ (جنگ تحمیلی سوم)، علاوه بر خسارات فیزیکی، با هدف فروپاشی امنیت روانی و فرسایش اعتماد عمومی طراحی شده بود. پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش سازمان آتش نشانی و نهادهای امدادی در بازسازی احساس امنیت و مقابله با آثار روانی این تهاجمات تدوین شده است.روش شناسی: این تحقیق از نظر ماهیت، کیفی و با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شده است. داده ها از طریق فیش برداری از اسناد بالادستی، تحلیل محتوای گزارش های عملیاتی سازمان آتش نشانی در بهار ۱۴۰۵، بررسی بازتاب های رسانه ای و واکاوی واکنش های مردمی در فضای مجازی (پیام رسان های بله و ویراستی) گردآوری و با روش تحلیل مضمون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که حضور سریع و مقتدرانه آتش نشانان در کانون حوادث، به عنوان «نماد نظم در قلب آشوب»، فراتر از اطفای حریق، منجر به مهار وحشت جمعی و تعدیل اضطراب ناشی از مرگ شده است. همچنین، شهادت ایثارگرانه نیروهای امدادی در حین عملیات زیر آتش دشمن، نه تنها منجر به یاس نگردید، بلکه با تقویت عزت نفس جمعی، پیوند عاطفی میان ملت و حاکمیت را مستحکم کرد. این حضور عملیاتی، روایت های کاذب دشمن مبنی بر ناکارآمدی زیرساخت ها را ابطال نموده و به عنوان پاتکی در برابر جنگ روانی عمل کرده است.نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاکی از آن است که در دوره جدید رهبری (حضرت آیت الله مجتبی خامنه ای)، تاکید بر دکترین «صیانت از مردم» و پیوند میان تخصص فنی و معنویت، منجر به شکل گیری الگوی بومی تاب آوری اجتماعی شده است. سازمان آتش نشانی در این بازه زمانی، از یک نهاد خدماتی به یک رکن اساسی در پدافند غیرعامل معنویت محور ارتقا یافته و نقشی کلیدی در حفظ ثبات روانی و امیدواری اجتماعی ایفا نموده است.

کلیدواژه ها:

امنیت روانی ، سازمان آتش نشانی ، تجاوزات ۱۴۰۵ ، تئوری مدیریت وحشت ، پدافند غیرعامل معنویت محور ، تاب آوری اجتماعی.