بلا و غفلت زدایی؛ نقش سازنده بلایا در زیست اخلاقی با نظر به متون دینی

براساس منابع دینی، خداوند جهان را برای انسان آفریده و هدف نهایی از آفرینش انسان، رسیدن او به قرب الهی است. گاهی انسان ها به خاطر توجه بیش ازحد به دنیا و لذات مادی از هدف اصلی آفرینش خود غفلت ورزیده اند و در دنیای مادی و لذت های زودگذر آن غرق می شوند؛ از سوی دیگر خداوند متعال که خیر بندگانش را می خواهد برای متوجه کردن انسان به هدف آفرینش و غفلت زدایی از او، راهکارها و قواعد و قوانین فراوانی را برای هستی در نظر گرفته است که از آن جمله بلایایی است که بر انسان عارض می شود؛ بدین ترتیب مسئله بحث این است که بلایا چه نقشی در غفلت زدایی از انسان دارند؟ این مقاله با روش تحلیلی- توصیفی، ضمن بهره وری از منابع قرآنی و روایی و فقهی و بایسته های قرآنی و حدیثی به این سوال پاسخ داده است. با توجه به آیات و روایات به نظر می رسد بلایا از آن جهت که موجب رهایش وابستگی انسان از امور دنیوی می شود و نیز بدان جهت که ناتوانی و عجز انسان را در مقابل حوادث به انسان گوشزد و یادآوری می کند، می تواند نقش قابل توجهی در غفلت زدایی از انسان ایفا نماید و او را به درک و توجه به هدف اصلی اش از خلقت وادار کند.

کلیدواژه ها:

Calamities ، negligence ، purpose of creation ، blessings ، Moral Living ، human awakening