ققنوس اخلاق و خاکستر سیاست؛ بازخوانی شخصیت سیاوش براساس ایده شکنندگی خیر مارتا نوسبام

داستان سیاوش در یکی از خوانش های مستند و محتمل، تقابل میان خیر اخلاقی و ضرورت های سیاسی را به نمایش می گذارد. این مقاله با تکیه بر کتاب شکنندگی خیر اثر فیلسوف معاصر، مارتا نوسبام، سیاوش را به مثابه نمادی از خیر شکننده بازخوانی می کند. نوسبام با تاکید بر آسیب پذیری سعادت انسانی در برابر شانس، نظریه اخلاقی ارسطو را مقابل تلاش افلاطون برای مصون سازی خیر قرار می دهد. در این چارچوب نظری می توان گفت سیاوش با تربیت رستم، پاکدامنی در برابر سودابه، آزمون آتش، پناه به توران و مرگ مظلومانه، تجسم همین شکنندگی است. قهرمانی که خیر اخلاقی اش در برابر مناسبات قدرت (رئال پولیتیک) به خاکستر تبدیل می شود، اما همچون ققنوس در میراث کیخسرو و فرهنگ ایرانی احیا می گردد. مقاله نشان می دهد که پذیرش این شکنندگی، نه ضعف، بلکه شرط امکان اخلاق انسانی و مقاومت در برابر سیاست بی مروت است.

کلیدواژه ها:

Ethics and Power ، tragedy ، Siyavash ، Shahnameh ، The Fragility of Goodness ، Nussbaum