بازخوانی نظریه حسن و قبح عقلایی بر اساس فرارخدادگی

فرا رخدادگی در اخلاق بیان گر یک رابطه متغیر دو سویه بین ویژگی های اخلاقی و ویژگی های توصیفی است که به تبیین برخی محورها در فرا اخلاق از جمله محور هستی شناسی پدیده های اخلاقی می پردازد. در مقابل، حسن و قبح عقلایی دیدگاهی است با ادبیات سنتی و در باب تبیین چگونگی هستی در حسن و قبح و به تعبیری مفاهیم عام اخلاقی که افق حسن و قبح را مصالح عامه اجتماعی می بیند و در سایه غایات اجتماعی حسن و قبح است که به این دو عینیت می بخشد. در این مقاله با خوانش تحلیلی و روش شناختی و تطبیقی نسبت به هر یک از این دو نظریه، دو ظرفیت در فرا رخدادگی اخلاقی کشف می گردد که حسن و قبح عقلایی به صورت بالقوه برای آن ها پاسخ دارد و اگر بر محور مباحث فرا رخدادگی اخلاقی، حسن و قبح عقلایی بازخوانی و مطرح گردد، می تواند یکی از خوانش های اساسی در فرا رخدادگی باشد. در وهله اول طبق چشم انداز حسن و قبح عقلایی، آن جزئیات توصیفی که در فرا رخدادگی با جزئیات اخلاقی، رابطه متغیر دو سویه دارد، غایات و مصالح اجتماعی اند. هم چنین، مفهوم جهتی که اساس تقسیم اقسام فرا رخدادگی در اخلاق است، در حسن و قبح عقلایی به صورت یک پیوستار قابل تبیین است.

کلیدواژه ها:

فرا رخدادگی ، حسن و قبح عقلایی ، مصالح عامه اجتماعی ، جهت ، ضرورت