مدیتیشن در معنویت عصرجدید و نسبت سنجی آن با مراقبه معنوی در منظومه فکری علامه حسن زاده آملی

مدیتیشن مفهومی جدید در ادبیات معنویت گرایی است که توسط جنبش عصرجدید از ادیان شرقی گرته برداری شده و به عنوان راهکاری برای درمان اضطرابها و استرسهای انسان مدرن ارائه می شود. در زبان فارسی با ترجمه متون معنویت گرایان جدید برخی از مترجمان تلاش کرده اند که شباهتهایی میان مراقبه اسلامی و مدیتیشن بیابند و با همسان پنداری این دو به راحتی معادل مدیتیشن را در فارسی مراقبه قرار دهند. همین امر باعث شده است که خلطی میان مراقبه اسلامی و مدیتیشن در میان عموم مردم رخ دهد. مقاله حاضر به دنبال آن است تا ابتدا مدیتیشن را تعریف کرده و بعد مولفه ها و مبانی آن را بیان کند و سپس به سراغ مفهوم مراقبه و مولفه ها و راهکارهای آن از دیدگاه علامه حسن زاده آملی رود تا به این شکل نشان دهد که آیا مراقبه اسلامی همان مدیتیشن است یا اینکه اشتراک در حد شباهتهای ظاهری بوده و در عرصه مبانی و مولفه و همچنین راهکارها تفاوتهایی جدی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

مراقبت نفس ، علامه حسن زاده آملی ، مراقبه معنوی ، مدیتیشن ، معنویت عصر جدید