ادبیات پژوهی مفهوم «عرفان»، «علم» و «عمل» و تحلیل مناسبات ارتباطی آنها

مفاهیم«عرفان»، «علم» و «عمل» سه مفهوم راهبردی در علوم عرفانی به شمار می روند. چالش اصلی در ادبیات پژوهی این مفاهیم، تجزیه و تحلیل مناسبات میان این سه است. . مساله اصلی این پژوهش یافتن نقاط تلاقی است بین این سه مفهوم و شیوه هایی که این مفاهیم به یکدیگر مرتبط می شوند. در پژوهش حاضر فرضیه پایه ای این است که «عرفان»، «علم» و «عمل» در هم تنیده هستند و برای درک عمیق تر معنایی، هر سه نیازمند همزمانی و همگامی با یکدیگر هستند. این فرضیه از طریق بررسی مطالعاتی که رابطه عمیقی را بین این مفاهیم نشان داده اند، مورد تایید قرار گرفته است. روش پژوهش بکار گرفته شده، تحلیل محتوا بوده است، که در آن متن به بخش های کوچک تقسیم شده و به طور جامع بررسی شده است تا الگوهای تکرار شونده و معنی های پنهان را درگیر کند. یافته ها نشان می دهد که «علم»، «عمل» و «عرفان» باید به یکدیگر متصل باشند، و در عین حال با هم در تعامل باشند تا بتوانند به یک عملکرد کامل برسند. در نهایت، هرکدام از این مفاهیم بدون بقیه قادر به رشد و پیشرفت کافی نخواهد بود. نتایج نشان می دهند که قلب آلوده از معرفت (حیات فکری) از توفیق عمل محروم خواهد شد و قلب طاهر و تزکیه یافته (حیات اخلاقی) به زیور «معرفت» آراسته خواهد شد. این دو در هم و در دیگری اثر می گذارند. در مجموع، خروجی این پژوهش، درک عمیق تر از تعامل بین «علم»، «عمل» و «عرفان» در ساختار ادبیات عرفانی است که در چرخه تحلیل مفهومی تولید شده است.

کلیدواژه ها:

ادبیات پژوهی ، عرفان ، معرفت ، علم ، عمل