دیدگاه لوچانو فلوریدی در باره چارچوب اخلاقی هوش مصنوعی و اصول اعتمادبخش آن در جوامع خیر و بررسی و نقد آن

مقاله به بررسی چارچوب اخلاقی لوچانو فلوریدی برای هوش مصنوعی (AI) می پردازد. وی با تحلیل شش سند بین المللی در حوزه اخلاق فناوری، از میان ۴۷ اصل مذکور در این اسناد پنج اصل اخلاقی شامل خیرخواهی، منع ضرر، خودمختاری، عدالت و توضیح پذیری را استخراج کرده و آن ها را برای ایجاد اعتماد عمومی و سیاست گذاری صحیح در جوامع انسانی ضروری می داند.او ضمن تاکید بر تهدیدهای هوش مصنوعی نظیر کاهش مهارت های انسانی، حذف مسئولیت انسان، افت کنترل و از بین رفتن توان تعیین سرنوشت، به فرصت هایی چون ارتقای کنشگری، خودشکوفایی و انسجام اجتماعی اشاره می کند. مقاله نقدهایی از منظر اخلاق اسلامی و فلسفه اگزیستانسیالیسم نیز بر این چارچوب وارد می کند؛ از جمله اینکه خودمختاری در نگاه اسلامی محدود به حدود الهی است و نه مطلق.همچنین مقاله، ایده فروکاست ۴۷ اصل به ۵ اصل را نادرست دانسته و معتقد است این کار، تعارض های اخلاقی را پنهان کرده و امکان اجرای موثر را کاهش می دهد. نویسنده نتیجه می گیرد که اخلاق هوش مصنوعی نیازمند چارچوب چندسطحی و زمینه محور است که قابل تطبیق با نیازهای عملی، اجتماعی و فرهنگی باشد.کلیدواژه ها:هوش مصنوعی، لوچانو فلوریدی، چارچوب اخلاقی، مسئولیت، توضیح پذیری.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، لوچانو فلوریدی ، چارچوب اخلاقی ، مسئولیت ، توضیح پذیری