شناسایی ژن های حدت پاتوتیپ های انتروتوکسیژنیک اشریشیاکلی جدا شده از مدفوع نشخوارکنندگان کوچک کرمان

زمینه و هدف: هر یک از پاتوتیپ های باکتری اشریشیاکلی دارای فاکتورهای بیماریزای مخصوص خود می باشند. که باعث این شده است آن ها چه نظر پزشکی یا دامپزشکی قابل اهمیت باشند. این فاکتورها شامل ادهسین ها، اینویزینو ها، توکسین ها و سیستم های ترشحی است. پاتوتیپ انتروتوکسیژنیک (ETEC) اولین پاتوتیپ اسهال زایی بود که مکانیسم بیماری زایی آن طی سال های ۱۹۵۹ الی ۱۹۶۷ مشخص شد و به عنوان یک پاتوتیپ مستقل، شناسایی شد. توانایی تولید توکسین حساس به حرارت (LT) ، توکسن مقاوم به حرارت (ST) و یا هردوی آن ها، مهم ترین ویژگی پاتوتیپ انتروتوکسیژنیک است.مواد و روش ها:در این مطالعه تعداد ۱۳۰ سوآب معقدی در بازه ی زمانی بهار تا تابستان سال ۱۳۹۲ از گوسفندان و بز های سالم کرمان جمع آوری شد. سوآب های های جمع آوری شده جهت تایید جدایه اشریشیاکلی بر روی محیط های اختصاصی کشت داده و با استفاده از آزمون های بیوشیمیایی مورد تایید قرار گرفت. پس از استخراج DNA به روش جوشاندن جدایه ها جهت بررسی ژن های LT و ST با روش PCR مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: نتایج بدست آمده از این مطالعه نشان داد که میزان فراوانی پاتوتیپ انتروتوکسیژنیک ۹۹/۳۹ درصد بوده است که فروانی ژن LTI ۶۹/۲۷ درصد و فراوانی ژن STI ۳۰/۱۲ درصد بوده است.نتیجه گیری:. این مطالعه نشان داد پاتوتیپ انتروتوکسیژنیک اشریشیاکلی (ETEC) ) با فراوانی قابل توجهی در نشخوارکنندگان کوچک سالم در کرمان وجود دارد. شناسایی ژن های LT و ST بیانگر خطر بالقوه انتقال این سویه ها به انسان است. بنابراین، پایش منظم و اقدامات بهداشتی در دامداری ها ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

اشریشیاکلی ، انتروتوکسیژنیک ، پاتوتیپ ، کرمان