بررسی مدفوع شناسی کرم های گوارشی در سگ های ولگرد و ریسک های همراه برای سلامت عمومی در اصفهان، مرکز ایران

زمینه و هدف : انگل های گوارشی در سگ های ولگرد، تهدیدی جدی و زئونوتیک برای سلامت انسان محسوب می شوند، به ویژه در محیط های شهری که تعاملات انسان و حیوان مکرر است. با وجود آگاهی از این خطرات، داده های اپیدمیولوژیک به روز و منطقه ای برای اطلاع رسانی به سیاست های بهداشت عمومی در اصفهان، به عنوان یک کلان شهر با تراکم بالای سگ های بلاصاحب، حیاتی است.مواد و روش ها: یک مطالعه مقطعی بین ماه های آوریل و ژوئن ۲۰۲۶ بر روی ۱۲۲ قلاده سگ ولگرد در اصفهان انجام شد. نمونه های مدفوع به روش نمونه گیری خوشه ای از زیستگاه های متنوع شامل پارک های عمومی، حاشیه مناطق صنعتی و اطراف کشتارگاه ها جمع آوری گردید. نمونه ها با استفاده از معاینات ماکروسکوپی، گسترش مستقیم، رسوب گذاری فرمالین-اتر و شناورسازی سولفات روی پردازش شدند. شدت آلودگی با استفاده از روش شمارش تخم مک مستر اصلاح شده ارزیابی شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS (نسخه ۲۵) برای شناسایی ارتباط بین وضعیت عفونت، مواجهه محیطی و ویژگی های دموگرافیک میزبان تحلیل شدند.یافته ها: شیوع کلی انگل های روده ای ۶۳.۹۳٪ بود. عفونت های کرمی (۵۲.۴۶٪) فراوانی بیشتری نسبت به عفونت های تک یاخته ای (۳۴.۴۲٪) داشتند. شایع ترین انگل شناسایی شده گونه Taenia (۲۷.۰۵٪) و پس از آن Sarcocystis spp. (۱۲.۳۰٪) و Toxocara canis (۹.۸۳٪) بود. قابل توجه است که ۲۱.۳۱٪ از سگ ها دارای آلودگی های چندگانه بودند که نشان دهنده بار انگلی بالا است. تحلیل آماری نشان دهنده ارتباط معنی داری بین نزدیکی به کشتارگاه ها و افزایش نرخ آلودگی بود (P < ۰.۰۵)، در حالی که جنسیت میزبان تاثیر معنی داری بر نرخ عفونت نداشت( P > ۰.۰۵).نتیجه گیری: شیوع و تنوع بالای انگل های زئونوتیک در میان سگ های ولگرد اصفهان، نقش حیاتی این حیوانات را در آلودگی محیط زیست برجسته می کند. یافته ها بر نیاز مبرم به مداخلات بهداشت عمومی چندبخشی، شامل مدیریت سیستماتیک جمعیت، برنامه های منظم ضدانگلی دامپزشکی و بهبود مدیریت پسماند در مناطق صنعتی و پرخطر تاکید می ورزد تا به طور موثری انتقال بیماری های جدی نظیر هیداتیدوز و لارو مهاجر احشایی کاهش یابد.

کلیدواژه ها:

سگ های ولگرد ، انگل های گوارشی ، شیوع ، بیماری های مشترک انسان و دام ، اصفهان