مطالعه بافت شناسی مری در جوجه تیغی گوش بلند(Hemiechinus auritus)

زمینه و اهداف: در بین گونه های مختلف جانوری، تفاوت قابل ملاحظه ای در لایه های تشکیل دهنده مری وجود دارد. این تفاوت ها در جانوران اگزوتیک عمدتا ناشناخته هستند. در این پژوهش هیستولوژی و هیستومتری مری در جوجه تیغی گوش بلند مورد توجه قرار گرفت. مواد و روش کار: پس از انجام مراحل آسان کشی، مری حیوان جدا و مراحل آماده سازی و تهیه مقاطع میکروسکوپی صورت گرفت. مقاطع با روش های هماتوکسیلین– ائوزین ، پریودیک اسید چیف و آلسین بلو و ترکیب دو رنگ آلسین بلو و پاس، رنگ آمیزی شدند. یافته ها: بافت پوششی مری در جوجه تیغی گوش بلند از نوع سنگفرشی مطبق شاخی می باشد. ضخامت اپیتلیوم از شروع به سمت کاردیا کاهش می یابد. در یک سوم ابتدایی مری، مرز پارین با زیر مخاط مشخص نیست. در دوسوم انتهایی، این لایه نازک و مشخص است. عضله مخاطی در یک سوم ابتدایی وجود ندارد و دریک سوم میانی ناپیوسته و نازک است و به سمت انتها بر ضخامت آن افزوده می شود. در یک سوم انتهایی عضله مخاطی پیوسته است و به سمت انتها بر ضخامت آن افزوده می شود. لایه زیرمخاطی از بافت همبند سست تشکیل شده است و دارای رشته های کلاژن و الاستیک، عصب و رگ های خونی، لنفی می باشد. در ابتدای مری، در زیرمخاط غدد ترشح کننده موکوسی وجود دارد، که به سمت انتها از تراکم آنها کاسته می شود. لایه عضلانی دیواره مری نسبت به لایه های دیگر ضخامت بیشتری دارد و از نوع مخطط می باشند. لایه خارجی طولی و لایه داخلی حلقوی است. نتیجه گیری: ساختمان بافت شناسی مری در حیوانات مختلف و بویژه در پستانداران دارای تفاوتهای قابل توجهی است که بخش عمده آن به رژیم غذایی آنها مرتبط میباشد. مری جوجه تیغی نیز با توجه به رژیم همه چیز خواری که دارد واجد شباهت هایی با علفخواران و گوشتخواران میباشد.

کلیدواژه ها:

جوجه تیغی گوش بلند ، مری ، بافت شناسی