تاثیر ضمنی COVID-۱۹ بر الگو و بار اضافی حیوان گزیدگی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد

خلاصهزمینه و هدف:هاری یک بیماری ویروسی کشنده است که عمدتا پستانداران، از جمله انسان ها، را از طریق تاثیر بر سیستم عصبی تحت تاثیر قرار می دهد. این بیماری از طریق بزاق حیوانات آلوده، معمولا از طریق گزیدگی یا خراش، منتقل می شود و در اکثر موارد، پس از بروز علائم بالینی، کشنده است . پاندمی COVID-۱۹ تاثیرات قابل توجهی بر سلامت عمومی و رفتارهای اجتماعی داشته است. این تحقیق به بررسی تاثیر این پاندمی بر روند گزیدگی های حیوانی در گروه های سنی و جنسیتی خاص، به ویژه زنان، سالمندان، نوجوانان و جوانان و همچنین تفاوت های بین مناطق شهری و روستایی می پردازد.روش ها:داده های مربوط به حوادث گزیدگی از مرکز کنترل سلامت هاری بین آوریل ۲۰۱۶ تا مارس ۲۰۲۳ در استان خراسان رضوی جمع آوری شد. برای تحلیل قربانیان گزیدگی حیوانات، از تکنیک تحلیلی سری زمانی یک متغیره استفاده شد و موارد اضافی محاسبه گردید.نتایج:در طول پاندمی COVID-۱۹، ۴۰۳۲۴ مورد گزیدگی ثبت شد و ۳۲۰۸۷.۸۳ مورد تخمین زده شد (۱۶۴۸۱.۸۷؛ ۴۷۶۹۳.۷۸). تغییرات روند در گروه های مختلف به شرح زیر بود: زنان با تغییر بیش از ۹۰٪، سالمندان با تخمین ۴۳.۳۸٪ و نوجوانان و جوانان ۱۱ تا ۲۰ ساله با تخمین ۲۶.۸۰٪ مواجه شدند. همچنین، تفاوت های قابل توجهی بین مناطق شهری (۹۱.۱۴٪) و روستایی (۳۴.۱۱٪) مشاهده شد.نتیجه گیری:پاندمی COVID-۱۹ الگوهای گزیدگی حیوانات را به ویژه در زنان، سالمندان و کودکان تحت تاثیر قرار داد. این تغییرات نشان دهنده نیاز به توجه ویژه به این گروه ها در برنامه های پیشگیری از هاری است، به ویژه با توجه به تفاوت های موجود بین مناطق شهری و روستاییکلیدواژه ها: گزش حیوانات، کووید-۱۹، رفتار حیوانات، عوامل اجتماعی، بیماری های مشترک بین انسان و حیوان

کلیدواژه ها:

گزش حیوانات ، کووید-۱۹ ، رفتار حیوانات ، عوامل اجتماعی ، بیماری های مشترک بین انسان و حیوان