بررسی هیستوپاتولوژیک و درمان ضایعات پوستی و مخاطی در سگ ها و گربه های ارجاع شده به بیمارستان تخصصی دامپزشکی دانشگاه ارومیه در ایران
محل انتشار: بهداشت و بیماری های عفونی دام، دوره: 2، شماره: 2
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 11
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_AHID-2-2_009
تاریخ نمایه سازی: 3 آبان 1405
چکیده مقاله:
خلاصهزمینه و هدف: اختلالات پوستی و مخاطی از جمله نگرانی های عمده صاحبان حیوانات خانگی به شمار می روند، به ویژه با توجه به تاثیرات منفی این اختلالات بر کیفیت زندگی این حیوانات. این مطالعه توصیفی-مشاهده ای، فراوانی و ویژگی های کلینیکوپاتولوژیک ضایعات پوستی و مخاطی را در بیماران سگ و گربه پذیرش شده در بیمارستان دامپزشکی دانشگاه ارومیه (ایران)، به همراه ارزیابی های تشخیصی، مداخلات درمانی و پیش آگهی آن ها مورد بررسی قرار داد.مواد و روش ها: در مجموع، بیش از ۶۴۰ سگ و گربه مورد معاینه قرار گرفتند که از این میان، در ۸۳ مورد ضایعات پوستی و مخاطی تشخیص داده شد. این ضایعات بر اساس عامل ایجادکننده طبقه بندی شدند. یافته ها و نتیجه گیری: زخم های تروماتیک با فراوانی ۶۷/۶۸ درصد، شایع ترین ضایعات بودند و پس از آن به ترتیب ضایعات اکتوپارازیتی (۶۴/۹ درصد)، قارچی (۶۴/۹ درصد)، باکتریایی (۸۲/۴ درصد)، ایمنی واسطه و التهابی استریل (۸۲/۴ درصد) و نئوپلاستیک (۴۱/۲ درصد) قرار داشتند. شایان ذکر است که در این مطالعه، نخستین مورد بولوس پمفیگوئید در گربه های ایران شناسایی شد. در میان نژادهای سگ، سگ های دورگه بیشترین میزان ابتلا را (۱۱/۳۱ درصد) نشان دادند و پس از آن سگ های عراقی (۴۴/۲۴ درصد) قرار گرفتند. به طور مشابه، در میان گربه ها، گربه های موکوتاه خانگی با ۰۵/۷۱ درصد بیشترین فراوانی را داشتند و پس از آن گربه های پرشین با ۶۸/۲۳ درصد قرار گرفتند. حیوانات نر (اعم از سگ و گربه) در مقایسه با ماده ها، فراوانی اندکی بالاتر (حدود ۶۵ درصد) را نشان دادند. همچنین، گربه های کمتر از سه سال دارای فراوانی بسیار بیشتری (۸۹ درصد) نسبت به گربه های مسن تر بودند، در حالی که در سگ های کمتر از یک سال، میزان فراوانی ۴۰ درصد گزارش شد. ضایعات پوستی و مخاطی، بسته به نوع آن ها، عمدتا با داروهای ضدالتهابی، ضدقارچی، ضدانگلی و سایر داروها درمان شدند. در مورد سگ مبتلا به SCC لوزه، درمان اختصاصی انکولوژیک به دلیل عدم موافقت صاحب حیوان انجام نشد و تومور در ادامه پیشرفت کرد. نتایج این مطالعه بیانگر تنوع عوامل ایجادکننده اختلالات پوستی و مخاطی در حیوانات خانگی است. همچنین، این یافته ها اهمیت بررسی های هیستوپاتولوژیک را در دستیابی به تشخیص دقیق و انتخاب درمان موثر برجسته می سازد که در نهایت منجر به بهبود پیامدهای سلامت حیوانات خواهد شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
آلاله رخشان پور
گروه طب داخلی و آسیب شناسی بالینی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
سید جعفر حسنی
گروه علوم پایه پزشکی، دانشکده علوم پزشکی خوی، خوی، ایران. پژوهشکده پزشکی سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران.
علی اصغر تهرانی
گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
محمدامین بخشان
گروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
مهدی بهفر
گروه جراحی و تصویربرداری تشخیصی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.