مروری کلی بر روند بیماری تب خونریزی دهنده کریمه کنگو در ایران طی سال های اخیر

زمینه و هدف: تب خون‎ریزی‎دهنده کریمه کنگو (CCHF) بیماری مشترکی بین انسان و دام است. قصابان و کارگران کشتارگاه از گروه‎های شغلی پرخطر برای این بیماری محسوب می شوند. پس از یک دوره کمون کوتاه، بیماری با تب ناگهانی، لرز، سردرد شدید، سرگیجه و درد شکمی مشخص می شود و در موارد شدید، تظاهرات هموراژیک، از پتشی تا مناطق بزرگ اکیموز ایجاد می شود. ویروس تب خون ریزی دهنده کریمه کنگو ازطریق نیش کنه آلوده و تماس مستقیم با خون یا بافت انسان و دام آلوده به انسان منتقل می شود. مواد و روش ها: جست وجوی ما در MEDLINE شامل PubMed، Scopus، Science Direct، Web of Science (ISI)، Google Scholar (پایگاه داده انگلیسی) و Magiran، Iran Medex، Iran Doc و SID (پایگاه های فارسی) با استفاده از عبارات زیر: ویروس تب خون ریزی دهنده کریمه کنگو (CCHFV)، نایروویروس، Bunyaviridae، تشخیص مولکولی، سرولوژی، اپیدمیولوژی، ایران بود. یافته ها: براساس نتایج مطالعه حاضر مشخص شد که موارد مثبت مبتلا به بیماری تب خون ریزی دهنده کریمه کنگو در ایران بیشتر در مردان و در گروه های شغلی پرخطر همانند کارگران و قصابان کشتارگاه ها، کشاورزان و دامداران، دام پزشکان و کارکنان مراقبت های بهداشتی رخ داده است. همچنین مشخص شد که بیشترین موارد ابتلا به بیماری تب خون ریزی دهنده کریمه کنگو در ایران در نواحی شمال شرق، شرق و جنوب شرق کشور رخ داده است که طبق نتایج این گزارش گونه‎های کنه هیالوما گونه غالب ناقل بیماری در منطقه‎اند. نتیجه گیری: با توجه به روند صعودی بیماری تب خون‎ریزی‎دهنده کریمه کنگو در گروه‎های شغلی پرخطر در داخل کشور نیاز به برگزاری دوره های آموزشی برای افزایش سطح دانش، نگرش و عملکرد این گروه ها درباره بیماری و استفاده حداکثری از وسایل حفاظت فردی در حین کار روزانه، همچنین راهکارهای پیشگیرانه مانند استفاده از کنه کش ها به منظور جلوگیری از تماس افراد با کنه ها بسیار ضروری است.

کلیدواژه ها:

بیماری تب خونریزی دهنده کریمه کنگو ، اپیدمیولوژی ، تشخیص ، بونیاویریده ، ایران