تحلیل نقش حمل ونقل عمومی و پیاده محوری در کاهش ترافیک و آلودگی هوای کلان شهر تبریز

تبریز به عنوان یکی از کلان شهرهای شمال غرب ایران، با افزایش مالکیت خودروی شخصی، فشار ترافیکی در مراکز فعالیت و تشدید آلودگی هوا در فصل های سرد روبه رو است. این مقاله با روش توصیفی تحلیلی و مرور اسنادی، نقش توسعه حمل ونقل عمومی و ارتقای پیاده محوری را در کاهش ترافیک و آلودگی هوای تبریز بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که مترو، اتوبوس رانی تندرو (BRT)، ناوگان اتوبوس، شبکه های دوچرخه و پیاده راه های پیوسته، در صورت یکپارچگی و دسترسی عادلانه، می توانند سهم سفرهای با خودروی شخصی را کاهش دهند. با این حال، موفقیت این سیاست ها به هماهنگی کاربری زمین و حمل ونقل، مدیریت تقاضای سفر، نوسازی ناوگان و تامین مالی پایدار وابسته است. مقاله چارچوبی چندلایه شامل توسعه شبکه، اولویت دهی به پیاده، سیاست های محدودکننده خودرو و نظام پایش پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

حمل ونقل عمومی ، پیاده محوری ، ترافیک شهری ، آلودگی هوا ، تبریز ، توسعه حمل ونقل محور ، مدیریت تقاضای سفر