نقش طراحی معماری همساز با اقلیم در کاهش مصرف انرژی ساختمان های اداری شهرداری

ساختمان های اداری شهرداری به دلیل نقش نمادین، حجم بالای مراجعین و ساعات کاری طولانی، سهم قابل توجهی از مصرف انرژی در بخش عمومی شهرها را به خود اختصاص می دهند. رویکرد معماری همساز با اقلیم، با بهره گیری از پتانسیل های محیطی به جای تکیه صرف بر سیستم های مکانیکی، می تواند مصرف انرژی این ساختمان ها را کاهش دهد و همزمان آسایش کاربران را ارتقا بخشد. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی، اصول طراحی همساز با اقلیم شامل فرم و جهت گیری بنا، پوسته حرارتی، نوع و اندازه بازشوها، سایه اندازی، تهویه طبیعی، جرم حرارتی مصالح و چیدمان فضایی را در چهار اقلیم عمده ایران (گرم و خشک، گرم و مرطوب، سرد کوهستانی، معتدل و مرطوب خزری) بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری متناسب این اصول در طراحی یا بازسازی ساختمان های اداری شهرداری می تواند بار سرمایشی و گرمایشی را به طور محسوس کاهش دهد، وابستگی به تجهیزات مکانیکی را کم کند و در عین حال نقش الگویی شهرداری در ترویج ساخت وساز پایدار را تقویت کند. در پایان، راهبردهای عملی برای طراحی ساختمان های جدید و رتروفیت ساختمان های موجود ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

معماری همساز با اقلیم ، بهینه سازی انرژی ، ساختمان اداری شهرداری ، طراحی پسیو ، آسایش حرارتی