تبیین عوامل همگرایی و واگرایی در روابط عمان و رژیم صهیونیستی بر اساس نظریه پیوستگی(۱۹۹۱- ۲۰۲۴)

روابط سلطنت عمان و رژیم صهیونیستی از موضوعات پیچیده و اثرگذار در معادلات خاورمیانه به شمار می آید. موقعیت ژئوپلیتیکی عمان از یک سو و جایگاه رژیم صهیونیستی در ساختار امنیتی منطقه غرب آسیا از سوی دیگر، موجب شده است؛ روابط میان این دو بازیگر واجد اهمیت و دارای ابعاد سیاسی، امنیتی و راهبردی قابل توجهی باشد. پرسش اصلی مقاله در پی شناسایی و تبیین عوامل موثر بر همگرایی و یا واگرایی روابط متقابل عمان و اسرائیل پس از جنگ سرد است. چارچوب نظری پژوهش مبتنی بر نظریه پیوستگی جیمز روزنا است که در پنج سطح فرد، نقش، حکومت، جامعه و بین الملل عوامل موثر بر سیاست خارجی دو کشور را در قبال هم بررسی می نماید. به نظر می رسد سمت گیری های این دو بازیگر نسبت به یکدیگر با توجه به شرایط ژئوپلیتیکی متفاوت آنها متاثر از عوامل مختلفی می باشد. یافته های پژوهش گویای آن است که در سیاست خارجی عمان، ویژگی های فردی سلطان و متغیر بین الملل و در سیاست خارجی رژیم صهیونیستی، عامل نقش و محیط بین الملل بیشترین تاثیر را در شکل دهی روابط متقابل داشته اند. روش پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد توصیفی–تحلیلی است و داده ها از طریق منابع کتابخانه ای، اسناد رسمی و گزارش های معتبر گردآوری شده اند.

کلیدواژه ها:

بین الملل ، خاورمیانه ، رژیم صهیونیستی ، سیاست خارجی ، عمان ، نظریه روزنا