پیامد کاربرد روی، فسفر و کودهای زیستی در عملکرد و شاخص های رشد لوبیا چیتی

به­منظور بررسی تاثیر سطوح مختلف فسفر، روی و کودهای زیستی بر عملکرد و سرعت رشد لوبیا چیتی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار به­مدت دو سال (۱۴۰۱ و ۱۴۰۲) در مزرعه تحقیقاتی مرکز تحقیقات کشاورزی استان فارس اجرا گردید. فاکتورهای آزمایش شامل: ۱) فسفر در سه سطح: مقدار توصیه شده بر اساس آزمون خاک (P۱)، ۳۰ درصد بیشتر از (P۲) P۱ و ۳۰ درصد کمتر از P۱ (P۳)؛ ۲) روی در سه سطح: مقدار توصیه شده بر اساس آزمون خاک (Zn۱)، ۳۰ درصد بیشتر از (Zn۲) Zn۱ و ۳۰ درصد کمتر از Zn۱ (Zn۳) ؛ ۳) کودهای زیستی: تلقیح بذور با مایه تلقیح حاوی باکتری ریزوبیوم، ازتوباکتر و قارچ میکوریز آربسکولار (B۱) و عدم تلقیح بذور (B۰) بود. صفات مورد بررسی شامل عملکرد دانه، درصد کلونیزاسیون ریشه، روز درجه رشد، سرعت رشد، وزن صد دانه، مقادیر نیتروژن، فسفر، پتاسیم و روی دانه، پروتئین دانه، ارتفاع گیاه و تعداد دانه در بوته بود. تجزیه واریانس مرکب نتایج نشان داد، اثرات فسفر، روی و کودهای زیستی بر عملکرد دانه و سرعت رشد در سطح احتمال یک درصد معنی­دار بود. بیشترین عملکرد دانه برابر ۲۱۷۰ کیلوگرم در هکتار از تیمار P۱Zn۲B۰ بدست آمد. روز درجه رشد در سال اول ۱۰۵۶ و در سال دوم ۱۰۸۸ بود. بیشترین سرعت رشد برابر ۵/۵ گرم در تیمار P۲Zn۳B۰ و بیشترین مقدار کلونیزاسیون برابر ۷/۷۲ درصد در تیمار P۱Zn۳B۰ دیده شد. بر اساس ارزیابی­های اقتصادی، تیمار P۳Zn۳B۰ با بازده ناخالص ۸۰/۱۲۵۵ ریال در هکتار دارای بیشترین بازده ناخالص اقتصادی در بین تیمارهای اعمالی بود.

کلیدواژه ها:

ازتوباکتر ، درجه روز رشد ، ریزوبیوم ، قارچ های میکوریز آربوسکولار ، کارایی مصرف عناصر غذایی