تحلیل پیامدهای پیاده سازی الگوی خلق ارزش مبتنی بر هوش یادگیرنده در بانکداری ایران

هدف: در عصر تحول دیجیتال و رقابت فزاینده در صنایع مالی، بهره گیری از فناوری های نوین به ویژه هوش مصنوعی به ضرورتی راهبردی برای بانک ها تبدیل شده است. در چنین شرایطی، بانک ها ناگزیرند برای خلق ارزش پایدار و افزایش مزیت رقابتی خود، از الگوهای سنتی فاصله گرفته و به سمت نظام های هوشمند و داده محور حرکت کنند. هدف پژوهش حاضر، تحلیل پیامدهای پیاده سازی الگوی خلق ارزش مبتنی بر هوش یادگیرنده در نظام بانکداری ایران است. روش شناسی: از نظر هدف، این پژوهش کاربردی و از نظر روش، کیفی و مبتنی بر رویکرد نظریه داده بنیاد است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۸ نفر از خبرگان حوزه بانکداری و فناوری مالی گردآوری شد و تحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت. یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل ها نشان داد که استقرار الگوی خلق ارزش مبتنی بر هوش یادگیرنده در بانک ها پیامدهایی چندوجهی در سطوح مختلف راهبردی، سازمانی و عملکردی دارد. پنج محور اصلی از پیامدهای مورد انتظار شناسایی شد که شامل: بهبود تجربه و رضایت مشتریان، اعتبارسنجی و مدیریت هوشمند مشتریان، ارتقای کیفیت تصمیم گیری مدیریتی، بهبود عملکرد مالی و رقابتی بانک ها و افزایش کارایی و بهره وری سازمانی است. نتیجه گیری: یافته ها بیانگر آن است که هوش یادگیرنده ضمن ایجاد تحول در منطق خلق ارزش در بانک ها، به شکل گیری بانکداری هوشمند، مشتری محور و داده محور منجر می شود. با این حال، بهره برداری موثر از این فناوری مستلزم آماده سازی بسترهای مدیریتی، فرهنگی و مهارتی در سازمان هاست. نتایج این پژوهش می تواند به مدیران بانکی در درک عمیق تر پیامدهای استقرارهوش یادگیرنده و اتخاذ تصمیم های آگاهانه برای تحقق خلق ارزش پایدار در نظام بانکی ایران یاری رساند.

کلیدواژه ها:

خلق ارزش ، صنعت بانکداری ، نظریه داده بنیاد ، هوش مصنوعی