پیش بینی مهارت های حل مساله بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه و سبک های ابراز هیجان در دانش آموزان متوسطه دوم

مهارت حل مسئله یک مهارت چند بعدی و یکی از مهم ترین پیش نیازهای موفقیت فردی و اجتماعی است و نقشی اساسی در سازگاری افراد با چالش های زندگی تحصیلی و شخصی دارد. یکی از مهم ترین عوامل اثرگذار بر این مهارت، طرحواره های ناسازگار اولیه هستند. این طرحواره ها به عنوان الگوهای عمیق شناختی-هیجانی که ریشه در تجارب دوران کودکی دارند، می توانند ادراک فرد از مشکلات و راه حل ها را تحریف کنند. هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه بین طرحواره های ناسازگار اولیه، سبک های ابراز هیجان و مهارت های حل مساله در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم می باشد. روش این پژوهش، توصیفی-همبستگی است و نوع هدف پژوهش، بنیادی می باشد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شاغل به تحصیل در مناطق آموزشی شهر تهران در سال تحصیلی [۱۴۰۳-۱۴۰۴] تشکیل می دهند که به صورت نمونه گیری دردسترس انتخاب شده اند. برای تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار آماری SPSSو تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج به طور کلی نشان داد که طرحواره های ناسازگار اولیه و سبک های ابراز هیجان تاثیرات قابل توجهی بر مهارت های حل مسئله دارند و متغیرهای میانجی مانند نظم جویی هیجانی می توانند به طور معناداری این روابط را تحت تاثیر قرار دهند. این یافته ها می توانند در طراحی برنامه های آموزشی و درمانی برای بهبود مهارت های حل مسئله و کاهش مشکلات هیجانی به کار گرفته شوند.

کلیدواژه ها:

مهارت حل مساله ، طرحواره ، هیجان ، دانش آموز