نقش هوش معنوی درکیفیت زندگی با میانجی گری تاب آوری در مادران دارای فرزند با نیازهای ویژه

مادران دارای فرزند با نیازهای ویژه به دلیل مواجهه با فشارهای روانی و مراقبتی مستمر، در معرض کاهش کیفیت زندگی قرار دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش معنوی در کیفیت زندگی با میانجی گری تاب آوری در مادران دارای فرزند با نیازهای ویژه انجام گرفت. این پژوهش از نوع همبستگی و از لحاظ هدف بنیادی بود. جامعه ی آماری شامل کلیه ی مادران دارای فرزند با نیازهای ویژه ی اداره بهزیستی شهرستان بیرجند (۶۹۳ نفر) بود. بر اساس جدول مورگان و کریجسی، با روش نمونه گیری در دسترس، ۲۴۸ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه های تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، هوش معنوی بدیع (۱۳۸۹) و کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (۲۰۰۴) جمع آوری و با ضریب همبستگی، رگرسیون و معادلات ساختاری در نرم افزار SPSS تحلیل شد. نتایج نشان داد بین هوش معنوی و تاب آوری، تاب آوری و کیفیت زندگی، و همچنین هوش معنوی و کیفیت زندگی رابطه ی معناداری وجود دارد. مهم ترین یافته این بود که تاب آوری در رابطه میان هوش معنوی و کیفیت زندگی نقش میانجی معناداری ایفا می کند. هوش معنوی نه تنها به طور مستقیم، بلکه از طریق تقویت ظرفیت های تاب آورانه بر ارتقای کیفیت زندگی این مادران تاثیرگذار است. بنابراین، طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی مبتنی بر تقویت هوش معنوی و تاب آوری می تواند به بهبود کیفیت زندگی مادران دارای فرزند با نیازهای ویژه کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، کیفیت زندگی ، تاب آوری