الگوی رهبری آموزشی برای ارتقای خودیادگیری و تعدیل کمال گرایی تحصیلی در مدارس نمونه دولتی دخترانه

مدارس نمونه دولتی دخترانه به دلیل ماهیت گزینشی و توانمندی تحصیلی بالای دانش آموزان، با پدیده ای چندبعدی به نام «کمال گرایی تحصیلی ناسازگار» و «نمره محوری مفرط» مواجه اند. این وضعیت به تدریج انگیزه درونی، خودتنظیمی و عاملیت یادگیری (Student Agency) را تضعیف می کند. این مقاله با روش مرور روایتی و توصیفی تحلیلی و تکیه بر نظریه بازخورد تکوینی (Hattie & Timperley, ۲۰۰۷)، نظریه کمال گرایی چندبعدی (Hewitt & Flett, ۱۹۹۱; Stoeber & Otto, ۲۰۰۶) و چارچوب عاملیت یادگیری (OECD)، الگویی کاربردی برای معاونان آموزشی در نقش رهبر آموزشی ارائه می دهد. الگوی پیشنهادی چهار مولفه دارد: استانداردسازی سنجه های عملکرد (Rubrics)، نهادینه سازی بازنگری پس از آزمون، ارزیابی همسالان مبتنی بر گفتگو، و تعامل آموزشی با اولیا. استدلال می شود که بازطراحی نظام ارزشیابی و پذیرش خطا به مثابه فرصت یادگیری می تواند اضطراب آزمون را تعدیل کرده و خودکارآمدی و استقلال تحصیلی دختران مستعد را تقویت کند. فرضیه های استخراج شده برای آزمون میدانی نیز معرفی می شوند.

کلیدواژه ها:

رهبری آموزشی ، عاملیت دانش آموز ، بازخورد تکوینی ، کمال گرایی تحصیلی ، مدارس نمونه دولتی دخترانه ، خودتنظیمی