مدل یابی مدیریت مبتنی بر هوش مصنوعی بر اساس خلاقیت و کارآیی معلمان ابتدایی شهرستان خانمیرزا

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مدیریت مبتنی بر هوش مصنوعی بر خلاقیت و کارآیی معلمان دوره ابتدایی شهرستان خانمیرزا انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، آمیخته بود. جامعه آماری پژوهش شامل ۴۰۶ نفر از معلمان و مدیران دوره ابتدایی شهرستان خانمیرزا بود. در مرحله کیفی، نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شد و در مرحله کمی، حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۱۹۸ نفر تعیین گردید. برای انتخاب نمونه کمی از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با جنسیت استفاده شد. به منظور تحلیل داده ها، از ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار آموس نسخه ۲۴ استفاده شد. یافته ها نشان داد مدیریت مبتنی بر هوش مصنوعی با خلاقیت معلمان رابطه مثبت و معناداری دارد و ضریب مسیر استاندارد این رابطه ۰٫۶۷ به دست آمد. همچنین، تاثیر مدیریت مبتنی بر هوش مصنوعی بر کارآیی معلمان مثبت و معنادار بود و ضریب مسیر استاندارد آن ۰٫۷۴ گزارش شد. شاخص های برازش مدل نیز از تناسب قابل قبول مدل مفهومی با داده های پژوهش حکایت داشتند. بر اساس یافته ها، بهره گیری هدفمند از ابزارهای هوش مصنوعی در برنامه ریزی، تصمیم گیری و نظارت آموزشی می تواند زمینه تقویت خلاقیت حرفه ای و ارتقای کارآیی معلمان را فراهم سازد. ازاین رو، توسعه زیرساخت های فناورانه، توانمندسازی مدیران و معلمان و رعایت اصول اخلاقی در استفاده از هوش مصنوعی برای بهبود مدیریت آموزشی مدارس ابتدایی ضروری است.

کلیدواژه ها:

مدیریت مبتنی بر هوش مصنوعی ، خلاقیت معلمان ، کارآیی معلمان ، مدیریت آموزشی ، دوره ابتدایی