مدیریت افکار عمومی و مهندسی پیام در بحران های شهری؛ واکاوی کارویژه های روابط عمومی نوین در شهرداری ها

در عصر حاضر که شهرها به عنوان سامانه های پیچیده، پویا و زیست بوم های متراکم انسانی شناخته می شوند، بروز بحران های طبیعی، زیرساختی و اجتماعی به امری گریزناپذیر تبدیل شده است. در چنین فضایی، مدیریت کارآمد بحران صرفا به مداخلات کالبدی و فنی محدود نمی شود، بلکه حیاتی ترین بعد آن، مدیریت ادراک، افکار عمومی و جریان اطلاعات است. تحقیق پیش رو با هدف واکاوی نقش و کارویژه های روابط عمومی نوین در شهرداری ها، به بررسی مکانیسم های «مدیریت افکار عمومی» و «مهندسی پیام» در مواجهه با بحران های شهری می پردازد. این پژوهش با اتخاذ رویکردی توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات اسنادی و تجارب کلان شهرها، تلاش می کند تا چالش های سنتی اطلاع رسانی در نهادهای محلی را واکاوی کرده و ضرورت گذر از روابط عمومی واکنشی به روابط عمومی پیش گیرانه، داده محور و راهبردی را تبیین نماید. یافته های این پژوهش نشان می دهد که روابط عمومی شهرداری ها در زمان بحران، در کانون تمرکز شهروندان و رسانه ها قرار دارند و عدم انسجام در تولید پیام یا تاخیر در اطلاع رسانی، می تواند به بحران مشروعیت و فرسایش سرمایه اجتماعی منجر شود. از سوی دیگر، مهندسی پیام دقیق، شفاف، سریع و چندرسانه ای، ابزاری قدرتمند برای کاهش اضطراب عمومی، خنثی سازی اخبار جعلی (Fake News) و هدایت صحیح رفتارهای شهروندی در لحظات بحرانی است. نتیجه این پژوهش موید آن است که ارتقای جایگاه سازمانی روابط عمومی از یک واحد تشریفاتی به یک بازوی تصمیم ساز در ستاد مدیریت بحران شهرداری، شرط لازم برای تحقق تاب آوری شهری و حکمرانی خوب محلی است؛ امری که نیازمند بازنگری در ساختار آموزشی، تجهیز به ابزارهای تحلیل داده های کلان (Big Data) و تدوین پروتکل های ارتباطی مدون پیش از وقوع بحران خواهد بود

کلیدواژه ها:

روابط عمومی نوین ، مدیریت افکار عمومی ، مهندسی پیام ، بحران های شهری ، حکمرانی محلی ، شهرداری ، ارتباطات راهبردی ، تاب آوری شهری ، سرمایه اجتماعی ، رسانه های نوین