نقش دوقلوهای دیجیتال در برنامه ریزی و مدیریت زیرساخت های شهری

دوقلوی دیجیتال شهری به عنوان بازنمایی مجازی پویا از سیستم های فیزیکی، در ادبیات جهانی به ابزاری کلیدی برای مدیریت زیرساخت ها تبدیل شده است. پژوهش حاضر با روش مروری نظام مند، به بررسی نقش این فناوری در برنامه ریزی و مدیریت زیرساخت های شهری ایران می پردازد. یافته ها نشان می دهد که موفقیت دوقلوی دیجیتال کمتر به قدرت پردازش وابسته است و بیشتر به هم افزایی سه لایه بستگی دارد: حکمرانی داده باز، معماری فنی مقیاس پذیر و مشارکت شهروندان. تحلیل تطبیقی نه پروژه جهانی نشان می دهد تهران با امتیاز ۴.۱، دو پله پایین تر از میانگین اروپایی (حدود ۶) و نزدیک به نصف سنگاپور قرار دارد و شکاف اصلی در حکمرانی داده و سطح مشارکت است، نه مسائل فنی. مطالعه ای داخلی با مدل سازی معادلات ساختاری نیز تایید می کند که «مدیریت داده»، «امنیت داده» و «مدل سازی شهری» بیشترین تاثیر را بر موفقیت حکمرانی دوقلوی دیجیتال دارند. در سطح زیرساختی، فرسودگی گسترده شبکه های شهری نظیر فاضلاب اصفهان (۳۰۰ کیلومتر بحرانی) ضرورت گذار از مدیریت واکنشی به پیش نگر را دوچندان می کند. نتیجه گیری پژوهش بر ضرورت تدوین راهبرد ملی، حرکت تدریجی از پایلوت به یکپارچه سازی، ایجاد نهاد متولی هماهنگ کننده و سرمایه گذاری در ظرفیت داده ای تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

اینترنت اشیا ، حکمرانی داده ، دوقلوی دیجیتال ، زیرساخت شهری ، مدل سازی چندمقیاسی