تاثیر تحریم ها بر توان مالی شهرداری ها برای اجرای پروژه های پایدار

پروژه های پایدار شهری، از جمله حمل ونقل عمومی برقی و ریلی، مدیریت پسماند، زیرساخت سبز، بهره وری انرژی و بازآفرینی بافت های ناکارآمد، سرمایه بر و بلندمدت اند و به منابع مالی پایدار، دسترسی به فناوری و ثبات اقتصاد کلان نیاز دارند. تحریم ها می توانند از چند مسیر این شرایط را تضعیف کنند. با این حال، پژوهش علمی کمی اثر تحریم را مستقیما بر مالیه شهرداری ها و توان اجرای پروژه های پایدار بررسی کرده است. هدف این مقاله، تدوین چارچوب «کانال های انتقال» اثر تحریم بر توان مالی شهرداری ها و تحلیل سناریوهای محتمل برای پروژه های پایدار است. مبانی نظری بر ادبیات اثر تحریم بر اقتصاد ایران، مالیه شهری و منابع درآمدی شهرداری، ریسک ارزی و بدهی، و ریسک ابرپروژه ها استوار است. روش پژوهش، مروری-تحلیلی و کیفی است و از تحلیل مضمون، شناسایی کانال های انتقال و سناریونگاری دوبعدی (شدت تحریم و ساختار تامین مالی شهرداری) بهره می برد. چارچوب پیشنهادی شش کانال را شناسایی می کند: درآمدی، ارزی، مالی (دسترسی به اعتبار)، فناوری و زنجیره تامین، نهادی (کوتاه مدت نگری) و فرصت (جایگزینی واردات و ظرفیت داخلی). بر پایه ادبیات، شواهد مستقیم درباره شهرداری ها محدود است، اما شواهد اقتصاد کلان نشان می دهد تحریم از مسیر تورم، نرخ ارز و کاهش سرمایه گذاری، شرایط مالی را سخت تر می کند. تحلیل سناریویی نشان می دهد تاب آوری مالی شهرداری بیش از شدت تحریم به ساختار تامین مالی آن وابسته است. در پایان، راهبردهایی برای پایدارسازی درآمد، مدیریت ریسک ارزی، اولویت بندی پروژه ها و بومی سازی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

تحریم ، مالیه شهرداری ، پروژه های پایدار شهری ، ریسک ارزی ، تاب آوری مالی.