جایگاه و نقش اشخاص حقوقی در جرایم علیه امنیت و آسایش عمومی در نظام کیفری ایران

هدف پژوهش حاضر بررسی جایگاه و نقش اشخاص حقوقی در جرایم علیه امنیت و آسایش عمومی در نظام کیفری ایران می باشد. روش تحقیق حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی و به لحاظ گردآوری اطلاعات، کتابخانه ای است. در این پژوهش به این سوال اساسی پاسخ داده می شود که اشخاص حقوقی در زمینه جرایم علیه امنیت و آسایش عمومی از چه نقش و جایگاهی برخوردار می باشند؟ آنچه به عنوان نتیجه از مباحث ذکرشده استنباط گردیده، آن است که در نظام کیفری ایران، قانون گذار جایگاه جرایم علیه اشخاص حقوقی، به ویژه جرایم علیه امنیت و آسایش عمومی را نه به عنوان یک استثنا، بلکه به عنوان یک قاعده مورد پذیرش قرار داده و آن را به صورت جامع به رسمیت شناخته است. بر این اساس، اشخاص حقوقی به موجب تخلفات و جرائم احتمالی که مرتکب می شوند، دارای نقش و مسئولیت کیفری هستند و بر اساس مقررات قوانین جزایی باید مجازات های مختص خود، جدا از مجازات های مصوب شده برای اشخاص حقیقی اداره کننده آن را متحمل گردند. به نظر می رسد اگرچه قانون گذار در اولین تجربه خود برای شناسایی نهاد مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی در قانون مجازات اسلامی، قدم مثبتی در جهت پر کردن خلا قانونی موجود در این زمینه برداشته، ولی بی نقص عمل نکرده است. مواد مرتبط در قانون مجازات اسلامی در زمینه جرایم علیه امنیت و آسایش عمومی دارای ابهامات و اجمالات فراوانی است که جامعه حقوقی را به انتقاد واداشته و به ویژه دادگاه جزایی را در تصمیم گیری دچار تردیدهای فراوان می کند.

کلیدواژه ها:

جرایم ، جرایم علیه امنیت ، آسایش عمومی ، اشخاص حقوقی ، نظام کیفری ایران.