مروری بر نقش پروبیوتیک ها در پیشگیری و کنترل عفونت های طیور

هدف این مقاله مروری، بررسی نقش پروبیوتیک ها در پیشگیری و کنترل عفونت های مهم طیور و جمع بندی شواهد مربوط به مکانیسم های اثر و پیامدهای عملکردی آن ها است. برای تدوین این مرور، محتوای منبع ارائه شده شامل مطالعات مربوط به پروبیوتیک های مورد استفاده در طیور، میکروبیوتای روده، عفونت های ناشی از Clostridium perfringens، Salmonella، Escherichia coli و برخی عوامل بیماری زای دیگر، همچنین مطالعات مربوط به پست بیوتیک ها و روش های تجویز، بررسی و به صورت موضوعی دسته بندی شد. شواهد مرورشده نشان می دهد پروبیوتیک ها می توانند از طریق حفظ تعادل میکروبیوتای روده، حذف رقابتی پاتوژن ها، تولید ترکیبات ضد میکروبی، بهبود هضم و فعالیت آنزیم های گوارشی، تقویت سد روده و تعدیل پاسخ ایمنی، شدت کلونیزاسیون و پیامدهای عفونت را کاهش دهند. در مطالعات مربوط به C. perfringens، برخی سویه های Bacillus با بهبود مورفولوژی روده، ظرفیت آنتی اکسیدانی و عملکرد رشد همراه بوده اند. در چالش های Salmonella نیز کاهش بار سکومی و بهبود شاخص های رشد و ایمنی گزارش شده است. شواهد موجود درباره E. coli و برخی بیماری های ویروسی و انگلی نیز از ظرفیت پروبیوتیک ها به عنوان ابزار مکمل حمایت می کند. با این حال، اثربخشی پروبیوتیک ها وابسته به سویه، دوز، پایداری در فرآوری و شرایط روده و همچنین روش تجویز است. بنابراین، انتخاب سویه بر اساس ویژگی های ایمنی و عملکردی و ارزیابی همزمان شواهد In vivo وIn vitro برای کاربرد موفق ضروری است.

کلیدواژه ها:

پروبیوتیک ، طیور ، عفونت های باکتریایی ، Salmonella ، Clostridium perfringens ، Escherichia coli