اثر پروبیوتیک ها بر عملکرد تولیدی و افزایش تخم گذاری طیور

افزایش بهره وری و پایداری تولید در صنعت طیور، هم زمان با کاهش وابستگی به آنتی بیوتیک ها، یکی از مهم ترین چالش های تغذیه و پرورش طیور است. پروبیوتیک ها به عنوان میکروارگانیسم های زنده ای که در صورت مصرف در مقادیر کافی می توانند اثرات مفیدی بر میزبان داشته باشند، طی سال های اخیر توجه گسترده ای را در تغذیه دام و طیور به خود اختصاص داده اند. شواهد بررسی شده در منابع این مقاله نشان می دهد که پروبیوتیک ها می توانند از طریق تعدیل میکروبیوتای روده، رقابت با عوامل بیماری زا، تولید اسیدهای آلی و سایر ترکیبات ضد میکروبی، تقویت سد اپیتلیالی، بهبود هضم و جذب مواد مغذی و تعدیل پاسخ های ایمنی و اکسیداتیو، سلامت عمومی و عملکرد تولیدی پرندگان را ارتقا دهند. در مرغ های تخم گذار، استفاده از سویه هایی مانند Lactobacillus acidophilus، Lactobacillus plantarum، Bacillus subtilis، Clostridium butyricum، Pediococcus acidilactici، Bifidobacterium spp. و Saccharomyces cerevisiae با بهبود برخی یا مجموعه ای از شاخص های تولیدی از جمله تعداد تخم مرغ، وزن تخم مرغ، توده تخم مرغ، ضریب تبدیل خوراک، ارتفاع آلبومین، واحد هاو، ضخامت و استحکام پوسته، وضعیت آنتی اکسیدانی و پاسخ ایمنی همراه بوده است. همچنین برخی مطالعات، اثر پروبیوتیک ها بر عملکرد تخمدان، تعداد و رشد فولیکول ها و هورمون های مرتبط با تولیدمثل را نشان داده اند. افزون بر این، پروبیوتیک ها می توانند با کاهش کلسترول خون و زرده، کاهش پراکسیداسیون لیپیدی و بهبود پایداری تخم مرغ در زمان نگهداری، بر کیفیت محصول نهایی اثرگذار باشند. با این حال، پاسخ به پروبیوتیک ها به سویه، دوز، ترکیب جیره، سن و مرحله تولید پرنده و شرایط مدیریتی وابسته است و بنابراین نمی توان یک اثر ثابت و یکسان را برای همه فرآورده های پروبیوتیکی انتظار داشت. در مجموع، شواهد گردآوری شده نشان می دهد که پروبیوتیک ها ظرفیت قابل توجهی برای استفاده به عنوان ابزار تغذیه ای در جهت افزایش بهره وری، سلامت روده، کیفیت تخم مرغ و کاهش وابستگی به محرک های رشد آنتی بیوتیکی در صنعت طیور دارند.

کلیدواژه ها:

پروبیوتیک ، مرغ تخم گذار ، تخم گذاری ، کیفیت تخم مرغ ، میکروبیوتای روده ، سلامت روده ، آنتی بیوتیک