تحلیل حقوقی مدیریت هوشمند شهری در ایران؛ چالش های حریم خصوصی، مسئولیت مدنی و قراردادهای هوشمندسازی با تاکید بر نقش شهرداری ها

تحول دیجیتال در مدیریت شهری، استفاده از فناوری هایی همچون هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، سامانه های پایش تصویری، تحلیل کلان داده و سامانه های تصمیم یار را به یکی از ابزارهای مهم مدیریت شهرها تبدیل کرده است. مدیریت هوشمند شهری می تواند موجب افزایش سرعت و کیفیت خدمات عمومی، کاهش هزینه ها، بهبود حمل ونقل، مدیریت بهینه منابع و افزایش مشارکت شهروندان شود. با وجود این، توسعه این فناوری ها مسائل حقوقی جدیدی را ایجاد می کند که نظام حقوقی ایران نیازمند توجه جدی به آن هاست.مهم ترین چالش ها در این حوزه را می توان در سه محور اصلی بررسی کرد: نخست، نحوه جمع آوری، پردازش و نگهداری داده های شهروندان و ضرورت حمایت از حریم خصوصی؛ دوم، تعیین مسئولیت حقوقی در صورت بروز خطا یا خسارت ناشی از سامانه های هوشمند؛ و سوم، مسائل حقوقی قراردادهای منعقدشده میان شهرداری و شرکت های فناوری و نحوه تقسیم مسئولیت، مالکیت داده و ریسک میان طرفین.پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، ظرفیت ها و چالش های حقوقی مدیریت هوشمند شهری را بررسی کرده و پیشنهاد می کند توسعه شهر هوشمند در ایران همزمان با توسعه زیرساخت های فنی، بر پایه اصول شفافیت، ضرورت، تناسب، پاسخگویی، امنیت داده و تعیین دقیق مسئولیت حقوقی انجام گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت هوشمند شهری ، شهرداری ، حقوق شهری ، حریم خصوصی ، مسئولیت مدنی ، داده های شهروندی ، قراردادهای فناوری.