عنوان: بررسی رابطه بین معلم -رهبری و سازش تحصیلی با نقش میانجی اعتماد تحصیلی

زمینه و هدف: سازش تحصیلی می تواند نقشی اساسی در ظهور بروندادهای مثبت در وضعیت تحصیلی دانش آموزان ایفا کند و زمینه رشد آنان را فراهم آورد. از این رو، پژوهش حاضر با هدف پیش بینی سازش تحصیلی بر اساس معلم رهبری با میانجی گری اعتماد آموزشی در دانش‎آموزان شهر همدان به انجام رسید. روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، از نوع توصیفی – همبستگی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل دانش آموزان دوره متوسطه شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۳ – ۱۴۰۲ به تعداد ۱۱۳۴بود. حجم نمونه به روش نمونه گیری تصادفی با استفاده از فرمول مولر به تناسب هر سوال ۵ نمونه برابر با ۴۳۵ نفر انتخاب شد. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه‎های پرسش نامه اعتماد آموزشی شفیع پور مطلق و موسیوند (۱۳۹۵)، سازش تحصیلی بیکر و سریاک (۱۹۸۴) و معلم‎رهبری هویدا و همکارات (۱۳۹۶) استفاده شد. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که نقش میانجی اعتماد آموزشی در رابطه معلم رهبری و سازش تحصیلی تایید شد، زیرا مقدار t ضریب تاثیر مستقیم معلم رهبری بر اعتماد آموزشی برابر با ۸۲/۱۲ و بر سازش تحصیلی برابر با ۳۴/۹ بود و از سویی، مقدار t ضریب تاثیر اعتماد اموزشی بر سازش تحصیلی برابر با ۳۵/۷ به دست آمد و از این رو نقش میانجی معنادار بود. نتایج: در نتیجه، به معلمان پیشنهاد می شود که با عملکرد خود ضمن حضور در مسئولیت های مختلف مدرسه در کنار مدیر، زمینه ایجاد اعتماد دانش آموزان به مدرسه را فراهم کنند تا بدین ترتیب، زمینه سازش بیشتر دانش اموزان در فضای تحصیل فراهم آید.

کلیدواژه ها:

سازش تحصیلی ، معلم رهبری ، اعتماد تحصیلی