اثربخشی چرخه شناختی–حرکتی بر اختلال اضطراب در نوجوانان

مقدمه: اختلالات اضطرابی از شایع ترین مشکلات روان شناختی دوران نوجوانی به شمار می روند و می توانند عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی، سازگاری خانوادگی و سلامت روان نوجوانان را تحت تاثیر قرار دهند. نوجوانی مرحله ای حساس از رشد است که با تغییرات جسمانی، شناختی، هیجانی و اجتماعی همراه می شود. در این دوره، نگرانی درباره آینده، عملکرد تحصیلی، پذیرش اجتماعی و روابط بین فردی ممکن است در برخی نوجوانان به اضطراب پایدار و اختلال در عملکرد منجر شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی چرخه شناختی–حرکتی بر کاهش علائم اضطراب در نوجوانان تدوین شده است.روش پژوهش: پژوهش پیشنهادی از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل است. جامعه آماری شامل نوجوانان شهرشاهرود دارای علائم اضطرابی یا تشخیص اختلال اضطرابی است که از طریق مراکز مشاوره، مراکز خدمات روان شناختی یا مدارس شناسایی شدند. نمونه پس از بررسی ملاک های ورود و خروج به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شد. گروه آزمایش برنامه چرخه شناختی–حرکتی را دریافت می کند و گروه کنترل در طول دوره پژوهش مداخله مورد بررسی را دریافت نکرد. برای سنجش اضطراب می توان از ابزار معتبر متناسب با سن نوجوانان و نوع اضطراب(بک) استفاده کرد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس، پس از بررسی مفروضه های آماری، تحلیل خواهند شد.یافته ها: بر اساس مبانی نظری مرتبط با تنظیم شناختی، فعالیت حرکتی و مداخلات روان شناختی، این فرض مطرح می شود که برنامه ای ساختاریافته و متناسب با نیازهای نوجوانان ممکن است به کاهش برخی علائم اضطرابی کمک کند.نتیجه گیری: چرخه شناختی–حرکتی می تواند به عنوان یک مداخله پیشنهادی برای بررسی نقش تلفیق فعالیت های شناختی و حرکتی در کاهش اضطراب نوجوانان مورد مطالعه قرار گیرد. بااین حال، اثربخشی اختصاصی آن باید در مقایسه با گروه کنترل و با استفاده از ابزارهای معتبر و روش شناسی دقیق مشخص شود. این برنامه نباید بدون شواهد کافی جایگزین درمان های استاندارد اختلالات اضطرابی نوجوانان شود.

کلیدواژه ها:

چرخه شناختی–حرکتی ، اضطراب ، نوجوانان ، تنظیم هیجان ، فعالیت حرکتی ، مداخله روان شناختی