اثربخشی چرخه شناختی–حرکتی بر تصمیم گیری و سبک های آن در افراد میانسال مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر

اختلال اضطراب فراگیر یکی از اختلالات شایع اضطرابی است که با نگرانی مفرط، دشواری در کنترل افکار نگران کننده و اختلال در عملکرد روزمره همراه است. این اختلال می تواند فرایندهای شناختی، به ویژه تصمیم گیری و انتخاب راهبردهای مناسب برای مواجهه با مسائل زندگی را تحت تاثیر قرار دهد. افراد میانسال به دلیل مواجهه هم زمان با مسئولیت های خانوادگی، شغلی و اجتماعی، ممکن است در شرایط اضطرابی با دشواری بیشتری در تصمیم گیری روبه رو شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی چرخه شناختی–حرکتی بر تصمیم گیری و سبک های تصمیم گیری در افراد میانسال مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر تدوین شده است.پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل در نظر گرفته شده است. جامعه آماری شامل افراد میانسال مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر مراجعه کننده به مراکز مشاوره و روان شناسی شهرشاهروددرسال ۱۴۰۴-۱۴۰۵ است. شرکت کنندگان واجد شرایط پس از ارزیابی اولیه به گروه آزمایش و کنترل تخصیص می یابند. گروه آزمایش مداخله چرخه شناختی–حرکتی را دریافت می کند و گروه کنترل در طول دوره پژوهش مداخله اختصاصی دریافت نخواهد کرد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه تصمیم گیری و پرسشنامه سبک های تصمیم گیری است. برای تحلیل داده ها، با توجه به مفروضه های آماری، از تحلیل کوواریانس و روش های آماری مکمل استفاده می شود.انتظار نظری می رود مداخله به هماهنگی فرایندهای شناختی و فعالیت حرکتی پردازد، بتواند از طریق افزایش توجه، بهبود خودتنظیمی و کاهش غلبه پاسخ های شتاب زده یا اجتنابی، به بهبود برخی جنبه های تصمیم گیری کمک کندبررسی اثربخشی چرخه شناختی–حرکتی می تواند به شناخت رویکردهای مکمل برای بهبود عملکرد شناختی و تصمیم گیری در افراد میانسال مبتلا به اضطراب فراگیر کمک کند.

کلیدواژه ها:

چرخه شناختی–حرکتی ، اختلال اضطراب فراگیر ، تصمیم گیری ، سبک های تصمیم گیری ، میانسالی.