اثربخشی چرخه شناختی–حرکتی بر تنظیم هیجان در جوانان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر

اختلال اضطراب فراگیر یکی از اختلالات روان شناختی است که با نگرانی مفرط، دشواری در کنترل افکار نگران کننده و مشکلات مرتبط با تنظیم هیجان مشخص می شود. این اختلال می تواند عملکرد فرد را در حوزه های فردی، اجتماعی، تحصیلی و شغلی تحت تاثیر قرار دهد. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی چرخه شناختی–حرکتی بر تنظیم هیجان در جوانان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر است. از نظر نظری، پیوند میان شناسایی افکار، آگاهی از هیجان ها و تمرین پاسخ های رفتاری هدفمند می تواند زمینه ای برای بهبود مدیریت هیجان های ناخوشایند فراهم کند. پژوهش های پیشین درباره درمان شناختی رفتاری و درمان تنظیم هیجان، اهمیت فرایندهای شناختی و هیجانی را در مداخله برای اضطراب فراگیر نشان داده اند. بااین حال، اثربخشی اختصاصی چرخه شناختی–حرکتی نیازمند بررسی تجربی مستقل است. برای آزمون این موضوع، طرح نیمه آزمایشی پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل پیشنهاد می شود. ابزار گردآوری داده ها می تواند شامل مقیاس دشواری در تنظیم هیجان و ابزار معتبر ارزیابی اضطراب فراگیر باشد. داده ها با استفاده از شاخص های توصیفی و تحلیل کوواریانس بررسی خواهند شد. از آنجا که داده های تجربی در این مقاله ارائه نشده اند، نتایج آماری به صورت فرضی گزارش نمی شوند. این مقاله چارچوب نظری و روش شناختی لازم را برای بررسی این مداخله فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

چرخه شناختی–حرکتی ، تنظیم هیجان ، اختلال اضطراب فراگیر ، جوانان ، روان شناسی بالینی