اثربخشی چرخه شناختی–حرکتی بر تنظیم هیجان و تصمیم گیری در اختلال اضطراب فراگیر

اختلال اضطراب فراگیر یکی از اختلالات اضطرابی است که با نگرانی مفرط، دشواری در کنترل افکار نگران کننده و مشکلات مرتبط با عملکرد هیجانی و شناختی مشخص می شود. این اختلال می تواند توانایی افراد را در ارزیابی موقعیت ها، تنظیم پاسخ های هیجانی و اتخاذ تصمیم های مناسب تحت تاثیر قرار دهد. هدف مقاله حاضر، بررسی مبانی نظری و تبیین اثربخشی چرخه شناختی–حرکتی بر تنظیم هیجان و تصمیم گیری در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر است. در این چارچوب، چرخه شناختی–حرکتی به عنوان رویکردی پیشنهادی برای پیوند دادن شناسایی افکار، ارزیابی هیجان ها، انتخاب پاسخ و تمرین رفتاری در نظر گرفته می شود. شواهد پژوهشی درباره درمان های شناختی رفتاری و مداخلات متمرکز بر تنظیم هیجان نشان می دهند که هدف قرار دادن فرایندهای شناختی و هیجانی می تواند در کاهش نشانه های اضطرابی سودمند باشد. بااین حال، برای تعیین اثربخشی اختصاصی چرخه شناختی–حرکتی بر دو متغیر تنظیم هیجان و تصمیم گیری، اجرای یک مطالعه تجربی کنترل شده ضروری است. مقاله حاضر با مرور مبانی نظری، تبیین سازوکارهای احتمالی، ارائه الگوی روش شناختی و پیشنهادهای پژوهشی، چارچوبی برای آزمون تجربی این مداخله فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

چرخه شناختی–حرکتی ، تنظیم هیجان ، تصمیم گیری ، اختلال اضطراب فراگیر ، روان شناسی بالینی