تاثیر هوش مصنوعی و یادگیری دانش آموزان مدرسه ای: شواهد، محدودیت ها و الزامات آموزشی

هوش مصنوعی مولد می تواند پاسخ، توضیح و بازخورد تولید کند؛ اما کیفیت پاسخ آن لزوما نشان دهنده یادگیری دانش آموز نیست. این مقاله شواهد مربوط به کاربرد هوش مصنوعی مولد در آموزش مدرسه ای را مرور می کند و میان عملکرد هنگام استفاده از ابزار و یادگیری مستقل تمایز می گذارد. روش پژوهش، مرور روایتی ساختارمند است. منابع علمی و اسناد رسمی مرتبط با دانش آموزان مدرسه ای، پیامدهای یادگیری و الزامات آموزشی، به صورت هدفمند جست وجو و بررسی شدند. نتایج تصویری یکدست نشان نمی دهند. برای نمونه، یک آزمایش میدانی در آموزش ریاضی دوره دبیرستان نشان داد که دسترسی آزاد به چت بات می تواند عملکرد دانش آموز را هنگام تمرین بهبود دهد، اما به عملکرد ضعیف تر در آزمون بدون ابزار بینجامد. نسخه ای از چت بات که دانش آموز را به فکرکردن وامی داشت و پاسخ را بی درنگ در اختیارش نمی گذاشت، این پیامد منفی را تا حد زیادی کاهش داد. در ایران نیز مطالعه ای در دو مدرسه متوسطه دوم، کاهش خطاهای دستوری در نوشته های دانش آموزان را پس از استفاده از ChatGPT گزارش کرده است؛ بااین حال، یافته های آن به آموزش زبان و همان مدارس محدود می شود. برآیند شواهد نشان می دهد که اثر هوش مصنوعی مولد به نوع ابزار، چگونگی طراحی فعالیت، راهنمایی معلم و شیوه سنجش وابسته است. برای استفاده مسئولانه در مدارس، باید یادگیری مستقل ارزیابی شود، حریم خصوصی دانش آموزان حفظ شود و دسترسی به ابزارها عادلانه باشد. همچنین، برای نتیجه گیری درباره پیامدهای بلندمدت این فناوری، به پژوهش های بیشتر و گسترده تر نیاز است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، یادگیری دانش آموزان ، آموزش مدرسه ای ، یادگیری مستقل ، طراحی آموزشی ، ایران