پژوهش جامع و راستی آزمایی مستند نقش مشارکت والدین در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

مفهوم مشارکت والدین در امور تحصیلی فرزندان، یکی از جذاب ترین و در عین حال پیچیده ترین سازه های نظری در علوم تربیتی و روان شناسی پرورشی به شمار می رود. این پژوهش جامع، با هدف بررسی انتقادی، راستی آزمایی مستندات و تحلیل عمیق سازوکارهای اثرگذار بر رابطه میان مشارکت خانواده و پیشرفت تحصیلی تدوین شده است. با بهره گیری از کلان داده ها و مستندات معتبرترین پایگاه های علمی جهان شامل ERIC، Web of Science، Scopus، ScienceDirect و PubMed، در کنار تحلیل تطبیقی با پایگاه های داخلی نظیر SID، نورمگز، مگیران و ISC، ابعاد گوناگون مشارکت مورد کالبدشکافی قرار گرفته است. یافته های فراتحلیل های ساختاری که دربرگیرنده صدها مطالعه و صدها هزار دانش آموز هستند، نشان می دهند که تمامی ابعاد مشارکت والدین اثر یکسانی بر پیشرفت تحصیلی ندارند. در حالی که «انتظارات و آرمان های تحصیلی والدین» و «جامعه پذیری تحصیلی» قوی ترین پیش بینی کننده های موفقیت به شمار می روند، عواملی نظیر «کمک مستقیم به تکالیف درسی» اغلب رابطه ای خنثی یا حتی منفی با پیشرفت تحصیلی نشان می دهند. این گزارش با تفکیک دقیق و روش شناختی میان روابط همبستگی، روابط پیش بین و اثرات علی، و با بررسی انتقادی ادبیات موجود از جمله آزمایش های میدانی تصادفی و تحلیل های طولی، چارچوب های نظری بنیادین را تحلیل کرده و نقش عوامل تعدیل گر گوناگون نظیر سن، جنسیت، وضعیت اقتصادی-اجتماعی، ساختار خانواده و تفاوت های فرهنگی را تبیین می نماید.

کلیدواژه ها:

مشارکت والدین ، پیشرفت تحصیلی ، درگیری تحصیلی ، فراتحلیل ، رابطه علی ، نظریه خودتعیین گری ، تعامل خانواده و مدرسه.