مدل علی ثبات ازدواج بر اساس راهبردهای حفظ رابطه و خودمهارگری با نقش میانجی شفقت ورزی در بین زنان و مردان متاهل

هدف این پژوهش بررسی مدل علی ثبات ازدواج براساس راهبردهای حفظ رابطه و خودمهارگری با نقش میانجی شفقت ورزی در بین زنان و مردان متاهل بود. طرح این پژوهش، همبستگی و جامعه آماری آن، زنان و مردان متاهل ساکن شهرستان نجف آباد که در طیف سنی ۲۵ تا ۵۰ سال هستند و حداقل دارای یک فرزند می باشند که به روش تعیین حجم نمونه کلاین(۲۰۰۵)، ۵۰۰ نفر انتخاب شدند و سیاهه ثبات ازدواج، خودمهارگری (تانجی، بامیستر و بون، ۲۰۰۴)، راهبردهای حفظ رابطه (استافورد و کانری، ۱۹۹۱)، شفقت خود (ROCI-II)(رایس، ۲۰۱۱)، عدم ثبات زناشویی را تکمیل کردند. برای تحلیل داده ها از روش مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‎ها نشان داد که راهبردهای حفظ رابطه بر عدم ثبات ازدواج با نقش میانجی شفقت ورزی در مردان و زنان متاهل اثر غیر مستقیم دارد و خودمهارگری بر عدم ثبات ازدواج با نقش میانجی شفقت ورزی در مردان و زنان متاهل اثر غیر مستقیم دارد.

کلیدواژه ها:

ثبات ازدواج ، راهبردهای حفظ رابطه ، خودمهارگری ، شفقت ورزی