نقش روابط عمومی الکترونیک در جنگ سایبری رمضان در کنار جنگ های تسلیحاتی

«جنگ رمضان» (۹ اسفند ۱۴۰۴ تا ۱۸ فروردین ۱۴۰۵) نخستین رویارویی تمام عیار در منطقه غرب آسیا به شمار می رود که در آن میدان سایبری هم تراز، هم گام و مکمل میدان تسلیحاتی فعال شد. پژوهش حاضر با اتکا به رویکرد توصیفی–تحلیلی و مرور نظام مند تجارب و گزارش های میدانی، به بررسی نقش و جایگاه راهبردی روابط عمومی الکترونیک در مدیریت بحران های سایبری هم زمان با عملیات نظامی پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد در اوج درگیری ها، روزانه بیش از ۱۰۰ حمله سایبری پیچیده و هدفمند علیه زیرساخت های حیاتی کشور نظیر سامانه های بانکی، شبکه انرژی و ساختار ارتباطی ثبت شد و افزون بر ۵۰۰ پایگاه و نود ارتباطی هدف تهاجم قرار گرفت. در این شرایط بحرانی، روابط عمومی الکترونیک از طریق انتشار به موقع و شفاف اخبار، خنثی سازی عملیات روانی، مدیریت جریان روایت ها و تقویت اعتماد عمومی در بستر فضای دیجیتال، نقشی تعیین کننده در ارتقای سطح تاب آوری ملی در برابر این «جنگ ترکیبی» ایفا نمود. برآیند نهایی این مطالعه بیانگر آن است که برای مصون سازی کشور در نبردهای مدرن، ضروری است روابط عمومی الکترونیک از یک واحد صرفا پشتیبان و رسانه ای سنتی، به یکی از ارکان و بازوهای محوری در منظومه «دفاع شناختی–سایبری» ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

روابط عمومی الکترونیک ، جنگ سایبری رمضان ، جنگ ترکیبی ، جنگ شناختی ، تاب آوری ارتباطی