پیش بینی رضایت از زندگی براساس مقایسه اجتماعی و احساس تنهایی در کاربران فضای مجازی

هدف پژوهش حاضر، پیش بینی رضایت از زندگی براساس مقایسه اجتماعی و احساس تنهایی در کاربران فضای مجازی بود. روش تحقیق توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل تمامی کاربران فضای مجازی ۱۸ تا ۲۵ سال شهر کرج در سال (۱۴۰۴-۱۴۰۵) بود. حجم نمونه ۲۰۰ نفر با استفاده از فرمول پلنت (N>۵۰+۸m) و روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزارهای سنجش عبارت بود از پرسشنامه رضایت از زندگی داینر (۱۹۸۵)، پرسشنامه مقایسه اجتماعی گیبونز و بونک (۱۹۹۹) و پرسشنامه احساس تنهایی راسل (۱۹۷۸). در بخش آمار استنباطی، از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف برای بررسی مفروضه های تحقیق استفاده شد و ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره برای فرضیه های تحقیق به کار رفت. یافته های تحقیق حاکی از آن بود که مقایسه اجتماعی و احساس تنهایی به طور منفی و معنادار رضایت از زندگی را پیش بینی می کنند. بر این اساس، نتیجه گیری می شود که هرچه کاربران فضای مجازی بیشتر خود را با دیگران مقایسه کنند و احساس تنهایی بیشتری تجربه نمایند، ارزیابی آنان از کیفیت زندگی خود کاهش می یابد. توجه به این عوامل روان شناختی و اجتماعی می تواند در طراحی مداخلات پیشگیرانه و ارتقای سلامت روان و کیفیت زندگی کاربران فضای مجازی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

احساس تنهایی ، رضایت از زندگی ، کاربران فضای مجازی ، مقایسه اجتماعی