پیش بینی خود کنترلی زوجین بر اساس شفقت به خود

هدف این پژوهش، پیش بینی خودکنترلی زوجین بر اساس شفقت به خود بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره و روان شناختی شهر تهران در سال مربوطه بود که از میان آنان، ۲۱۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه خودکنترلی تانجی و همکاران و پرسشنامه شفقت به خود ریس و همکاران استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون، به وسیله نرم افزار آماری SPSS-۲۶ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین شفقت به خود و خودکنترلی زوجین رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که شفقت به خود توانایی پیش بینی معنادار خودکنترلی زوجین را دارد؛ به گونه ای که با افزایش میزان شفقت به خود، سطح خودکنترلی در زوجین نیز افزایش می یابد. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که شفقت به خود از متغیرهای موثر در پیش بینی خودکنترلی زوجین است و می تواند در طراحی و اجرای مداخلات روان شناختی، آموزش مهارت های ارتباطی و زوج درمانی با هدف ارتقای مدیریت هیجانات و کنترل رفتار در روابط زناشویی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودکنترلی زوجین ، شفقت به خود ، زوجین ، روابط زناشویی