پیش بینی فرسودگی شغلی معلمان بر اساس تنظیم هیجانی و تاب آوری روان شناختی

فرسودگی شغلی یکی از مهم ترین چالش های روان شناختی در حرفه معلمی است که می تواند بر کیفیت عملکرد حرفه ای، روابط معلم با دانش آموزان و احساس رضایت از شغل تاثیر بگذارد. ماهیت عاطفی و تعاملی حرفه معلمی موجب می شود که معلمان در طول فعالیت روزمره خود با موقعیت های هیجانی متنوعی مواجه شوند و توانایی آنان در مدیریت این هیجان ها و سازگاری با فشارهای شغلی، اهمیت ویژه ای پیدا کند. سازمان جهانی بهداشت فرسودگی شغلی را پیامدی ناشی از استرس مزمن محیط کار می داند که به طور موفقیت آمیز مدیریت نشده و آن را با خستگی، فاصله گیری ذهنی یا نگرش منفی نسبت به شغل و کاهش اثربخشی حرفه ای توصیف می کند .هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش تنظیم هیجانی و تاب آوری روان شناختی در پیش بینی فرسودگی شغلی معلمان است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه پژوهش را معلمان تشکیل می دهند و برای گردآوری داده ها می توان از پرسشنامه های استاندارد سنجش فرسودگی شغلی، تنظیم هیجانی و تاب آوری روان شناختی استفاده کرد. در تحلیل داده ها، علاوه بر شاخص های توصیفی، از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه برای بررسی روابط بین متغیرها و تعیین سهم نسبی تنظیم هیجانی و تاب آوری روان شناختی در پیش بینی فرسودگی شغلی استفاده خواهد شد.اهمیت بررسی این متغیرها از آن جهت است که تنظیم هیجانی و تاب آوری می توانند به عنوان منابع روان شناختی فردی، ظرفیت معلم را برای مواجهه سازنده با فشارهای شغلی افزایش دهند. یافته های پژوهش های اخیر نیز نشان می دهند که راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان با بهزیستی بیشتر معلمان ارتباط دارند، در حالی که برخی راهبردهای ناسازگارانه می توانند با پیامدهای نامطلوب حرفه ای همراه شوند همچنین پژوهش های جدید، تاب آوری و تنظیم هیجانی را از عوامل مهم مرتبط با بهزیستی معلمان معرفی کرده اند.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، تنظیم هیجانی ، تاب آوری روان شناختی ، معلمان ، سلامت روان شغلی.