پیش بینی عملکرد آموزشی کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم براساس مهارت‎های کنترل اجرایی

هدف پژوهش حاضر، پیش بینی عملکرد آموزشی کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم براساس مهارت های کنترل اجرایی بود. این پژوهش از نظر ماهیت، کمی، از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی همبستگی با رویکرد پیش بینی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم شهر ایرانشهر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که در مدارس استثنایی دوره ابتدایی و مراکز توان بخشی روزانه به تحصیل و مهارت آموزی اشتغال داشتند. از میان جامعه آماری، ۲۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس و بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه اوتیسم کودکان آلیسون (۲۰۱۲) و پرسشنامه کارکردهای اجرایی کولیج (۲۰۰۲) استفاده شد. داده های گردآوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمون های همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد بین مهارت های کنترل اجرایی و عملکرد آموزشی کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که با افزایش مهارت های کنترل اجرایی، عملکرد آموزشی این کودکان نیز بهبود می یابد. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که مهارت های کنترل اجرایی توانایی پیش بینی معنادار عملکرد آموزشی کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم را دارند. بر اساس یافته های پژوهش، مهارت های کنترل اجرایی یکی از عوامل مهم و اثرگذار بر عملکرد آموزشی کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم محسوب می شوند. بنابراین، طراحی و اجرای برنامه های آموزشی و توان بخشی با هدف تقویت مولفه های کنترل اجرایی می تواند در بهبود عملکرد آموزشی این کودکان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

عملکرد آموزشی ، اختلال طیف اوتیسم ، کودکان مبتلا به اوتیسم ، مهارت های کنترل اجرایی.