بررسی ابعاد حقوقی شهر هوشمند و مسئولیت شهرداری ها

تحول دیجیتال و گسترش فناوری های نوین اطلاعاتی، مفهوم «شهر هوشمند» را به یکی از محورهای اصلی سیاست گذاری شهری در جهان و ایران تبدیل کرده است. شهرداری ها به عنوان متولیان اصلی مدیریت شهری، نقشی کلیدی در طراحی و اجرای پروژه های هوشمندسازی دارند، اما این روند با مجموعه ای از چالش های حقوقی مواجه است که در صورت عدم شناسایی و مدیریت صحیح، می تواند به نقض حقوق شهروندان و بروز مسئولیت های مدنی و کیفری برای شهرداری منجر شود . پژوهش حاضر با روش تحلیلی-توصیفی و با تکیه بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی تجارب جهانی، به واکاوی ابعاد حقوقی شهر هوشمند و مسئولیت شهرداری ها در مدیریت داده های شهری، حفظ حریم خصوصی، و پاسخ گویی در قبال سامانه های هوشمند پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مهم ترین چالش حقوقی در این حوزه، فقدان چارچوب جامع «حکمرانی داده» و نبود مقررات داخلی شفاف درباره جمع آوری، نگهداری، پردازش و اشتراک گذاری داده های شهروندان است . همچنین، پیچیدگی زنجیره مسئولیت در اکوسیستم چندعاملی شهرهای هوشمند، تعیین مسئول در قبال نقص سامانه های خودکار یا نقض داده ها را با دشواری جدی مواجه ساخته است . در پایان، پیشنهادهایی برای تدوین چارچوب قانونی منسجم، اصلاح مقررات داخلی شهرداری ها و تقویت سازوکارهای نظارت و پاسخ گویی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

شهر هوشمند ، حقوق عمومی ، مسئولیت شهرداری ، حریم خصوصی ، حکمرانی داده